Νεύρα Παραμονή Χριστουγέννων

Μόλις μας είπαν τα κάλαντα.


Είμαστε στην κρεβατοκάμαρα οι δυο μας και συζητάμε κάτι.


Ακούω τρυπάνι από πάνω.


Φωνάζω δυνατά: Χριστουγεννιάτικα βρε μαλάκα δεν βαρέθηκες; (αυτή η κατάσταση συνεχίζεται για βδομάδες αν όχι μήνες - μια οικογένεια καινούργια στην πολυκατοικία πρέπει να μένει εκεί - ίσως οι πραγματικοί ιδιοκτήτες για να το φτιάχνουν τόσο πολύ).


Γελάει...νομίζει ότι αστειεύομαι.


Κάτι με πιάνει και τρέχω προς την πόρτα.


Λέει το όνομά μου...μην βγαίνεις έξω σε παρακαλώ (ξέρει ότι κάτι δυσάρεστο θα επακολουθήσει).


Ανεβαίνω μέχρι την μέση των σκαλιών του από πάνω ορόφου και τους αλλάζω τα φώτα (και ακόμα δεν έχουν έρθει τα φώτα).


Ξαναγυρίζω σπίτι (έτοιμος να μεταμορφωθώ σε Hulk).


Μου λέει: Ηρέμησε...Δεν φταίνε αυτοί την δουλειά τους κάνουν...να ταΐσουν τις οικογένειές τους θέλουν.


Και οι ιδιοκτήτες γιατί τους βάζουν να δουλεύουν; και αυτοί γιατί δεν έχουν την συνείδηση να μην δουλεύουν τέτοιες μέρες; (ξέρω ζητάω πολλά).


Ακούω βγαίνει κάποιος. Τι συμβαίνει;


Βγαίνω και εγώ.


Είναι ο ιδιοκτήτης και άλλοι τρεις εργάτες.


Με ηρέμησε κάπως και έτσι πάω να το παίξω επικοινωνιακός.


Κοιτάξτε.  Σεβαστείτε λίγο τους ανθρώπους που μένουν στην πολυκατοικία. Πρωί μεσημέρι βράδυ δεν σταματάτε (σταματάνε αλλά το είπα επίτηδες). Εξάλλου εγώ σας άφησα να βγάλετε τους σωλήνες από την κρεβατοκάμαρα μας που δεν έπρεπε. Και κανονικά αν θέλατε να είστε εντάξει θα έπρεπε να ζητήσετε την κατανόηση όλων των ανθρώπων που μένουν στην πολυκατοικία.


Κάτσε ήσυχα, μου απαντάει ο ιδιοκτήτης. Οι άλλοι χασκογελάνε και πάνε να μπουν μέσα.


Αγνοούν ότι έχω τρία νταν στο Jeet Kune Do και δύο στο Jiu Jitsu


H συνέχεια δεν είναι όμορφη αλλά εγώ πληκτρολογώ ακμαιότατος στο σπίτι μου. Αυτοί;



Τα μισά από αυτά που έγραψα ήταν σενάρια μυθοπλασίας. Ή μήπως όχι; 


Διαβάζεται καλύτερα συνοδεία αυτού

Όλες οι Σελίδες/Άρθρα Του Μπλογκ