ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΧΗΓΟ ΠΛΕΟΝ COULA ΣΤΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Μην με φλερτάρεις γιατί ανάβω εύκολα. Επειδή όμως μου πέταξες το γάντι ας τοποθετηθώ κάτι που σπάνια κάνω ως ποτέ στα μπλογκ. Με την προϋπόθεση ότι μιλάμε για ώριμους ανθρώπους που δεν τους ενώνουν οι αυτοκαταστροφικές έξεις τους ή τουλάχιστον για ανθρώπους που αποδέχονται τα ελαττώματα ο ένας του άλλου αλλά δεν βρίσκουν αναμεταξύ τους παρηγοριά σε αυτά. Δεν θέλω απαραίτητα να αναιρέσω τα λεγόμενά σου (γι΄ αυτό και δεν επιχειρηματολογώ εναντίον) αλλά θα βάλω μια άλλη παράμετρο. Οι προτεραιότητες παίζουν ρόλο. Αλλά οι προτεραιότητες δεν καθορίζουν την τύχη μιας φιλίας. Γι' αυτό και λέγονται προτεραιότητες και όχι ας πούμε καθολικότητες. Και έπειτα κατά πόσο αυτές οι προτεραιότητες είναι γνήσιες και ειλικρινείς και δεν είναι αποτελέσματα άλυτων αιτιών/συμπλεγμάτων; Κατά πόσο είμαστε ξεκάθαροι με τα δικά μας θέλω και τις δικές μας ανάγκες και δεν δανειζόμαστε από άλλους ζώντας τις ζωές άλλων; ε; ε; ε; Όλα λοιπόν είναι ζήτημα αναγκών και θέλω. Και με αυτό το κριτήριο κανονικά επιλέγουμε τους φίλους μας. Οι προτεραιότητες μπορεί να είναι μια καλή δικαιολογία για να απομακρύνουμε από κοντά μας κάποιους ανθρώπους ανάλογα τα θέλω και τις ανάγκες μας (που μπορεί και να ταυτίζονται και που εμείς θα ανακαλύψουμε για λογαριασμό μας και όχι κάποιοι καλοθελητές για εμάς) που με την σειρά τους πιθανότατα να είναι υποβολιμαία ή αλλοτριωμένα. Αντί λοιπόν να τοποθετούμε την φιλία στην μέγγενη των συνθηκών και της εξωτερικότητας προτείνω να τοποθετήσουμε την φιλία στο πλαίσιο του δεσμού. Και ποιο είδους δεσμού μας φανερώνει την σπουδαιότερη έκφανση/έκφραση φιλίας (αν μιλάμε φυσικά για υγιείς σχέσεις) ; Μα ο δεσμός με τον/την σύντροφό μας. Κατά προέκταση μιλώντας με όρους δεσμού η φιλία σφυρηλατείται. Έτσι και μόνο έτσι εμφυσούμε/μεταλαμπαδεύουμε την αξία της φιλίας από το Ανικανοποίητο Πάθος του ατόμου για ένωση στην κοινωνία. Έτσι αλλάζουμε τον κόσμο (θεωρητικά) και τότε βρίσκουμε τους πραγματικούς μας ρόλους στην κοινωνία.


 Υ.Γ 1 Ο Αβατάρας άνετα θα μπορούσε να είναι ο Δ.Τ αλλά δεν είναι (γιατί δεν είναι και φραγκοφονιάς θυμάσαι το πρώτο μου σχόλιο στο μπλογκ σου) και αυτό γιατί ο Αβατάρας μιλάει όλες τις «γλώσσες» των ανθρώπων, ζώων και φυτών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Όλες οι Σελίδες/Άρθρα Του Μπλογκ