Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Eπιχείρηση: Διήγημα Μικρού Μήκους

Κατ' αρχάς να ευχαριστήσω το bre melaxrinaki για το +1 στην τελευταία μου ανάρτηση όπως και τον Πρόεδρο για το like του στην δημοσίευση που έκανα για το τρίτο μου βιβλίο (2ο κατά σειρά δοκίμιο) στο facebook μέσω createspace. Σύντομα έρχεται και το τέταρτο βιβλίο (3ο κατά σειρά δοκίμιο) και το πιο δύσκολο στην αποκωδικοποίηση των νοημάτων. Αν έχετε διαβάσει Τζίντου Κρισναμούρτι ο γραπτός λόγος μου είναι λίγο πιο διανοητικός/αναλυτικός και λίγο πιο μεταφυσικός. Αλλά νομίζω πως ο Κρισναμούρτι δεν ήταν σχεδόν καθόλου μεταφυσικός...
Τελείωσα και την πρώτη μου ποιητική συλλογή. Θέλω πολύ να παινέψω τον εαυτό μου λόγω ενθουσιασμού αλλά δεν θα το κάνω γιατί δεν είναι ωραίο. Απλά το μόνο που ήθελα να πω είναι ότι είμαι στον μέγιστο βαθμό ευχαριστημένος από τον εαυτό μου. Το καλό είναι ότι επειδή τα ποιήματα δεν είναι μεγάλα σε έκταση συνήθως όχι πάνω από μια σελίδα το μεγαλύτερο η επιμέλεια γίνεται πανεύκολα. Τα βιβλία φυσικά τα επιμελούμαι εγώ με την σύντροφό μου (η οποία με βοηθάει απίστευτα) αφού δεν έχω σε καμία περίπτωση την οικονομική δυνατότητα να στείλω τα βιβλία μου σε επιμελητή και πολύ περισσότερο την οικονομική δυνατότητα να τα μεταφράσω στα Αγγλικά που επίσης θα το ήθελα. Αλλά δεν υπάρχει πιο επίπονη και βαρετή διαδικασία από την επιμέλεια. Να το έχεις διορθώσει δεκάδες φορές και πάλι να βρίσκεις λάθη. Ειδικά στην περίπτωσή μου θα ήταν σημαντική μια μετάφραση αφού εκδίδω τα βιβλία μου μέσω ίντερνετ και σίγουρα η απήχηση σε ξένο κοινό πιθανότατα να ήταν μεγαλύτερη. Διότι εκτός από την Ελλάδα Αγγλικά μιλάει όλος ο κόσμος. Βέβαια αυτό έχει να κάνει με την προώθηση με την οποία όπως ξέρετε δεν τα πάω και πολύ καλά γι΄αυτό άλλωστε δεν εκδίδω τα βιβλία μου μέσω εκδοτικών οίκων - είμαι μάλλον φιλοσοφικά αντίθετος σε αυτό το καρναβάλι προβολής, πνευματικού εγωισμού και χρήματος. Μου αρέσει μάλλον να είμαι ελεύθερος αντί να στηρίζομαι σε ξένες πλάτες. Ίσως στο μέλλον η ανάγκη με κάνει να βάλω νερό στο κρασί μου.
Αυτό που κατάλαβα περνώντας από το μυθιστόρημα, στο δοκίμιο και τώρα στη ποίηση είναι ότι ναι μεν σίγουρα το ταλέντο παίζει κάποιο ρόλο αλλά για μένα αυτό που εξίσου παίζει σημαντικό ρόλο αν όχι μεγαλύτερο είναι η ανάγκη για δημιουργία. Ακριβώς γι' αυτό μου δημιουργήθηκε και η ανάγκη να γράψω ένα διήγημα μικρού μήκους. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω ή αν θα είναι επιτυχημένο γιατί το μπλα μπλα ή η πλοκή κοινώς δεν είναι από τα δυνατά μου σημεία αλλά νομίζω πως γράφουμε για κάτι όταν αυτό μας έχει απασχολήσει έντονα. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω. Δεν γράφω ποτέ για την τεχνική, ούτε απλά για να γράψω, ούτε μόνο για το χρήμα (άσχετα αν με τα χίλια ζόρια τα βγάζουμε πέρα και μόνο το τζόκερ μας σώζει να πω την αμαρτία μου και το παράπονό μου). Όπως αντίστοιχα αν στο μέλλον επιθυμήσω να ζωγραφίσω για παράδειγμα θα είναι επειδή κάτι μέσα μου θα με έχει οδηγήσει σε αυτήν την κατεύθυνση. Νομίζει ότι όποιος δημιουργεί με αυτόν τον τρόπο ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν είναι αριστουργηματικό σίγουρα είναι γνήσιο. Και όπως είχα πει σε προηγούμενο άρθρο γράφω επειδή υπάρχει κάποιο εσωτερικό αντίκτυπο μέσα μου. Ή τουλάχιστον για μένα ο στόχος πρέπει να είναι η σταδιακή έστω βασανιστική ψυχολογική μετουσίωση. Δεν ξέρω αν θα δημοσιεύσω το διήγημα μικρού μήκους στο blog. Το πιθανότερο είναι να το δημοσιεύσω ως βιβλίο με το εξώφυλλο ως link όταν με το καλό το εκδώσω. Ανώνυμα όμως γιατί είναι και λίιιιγο underground. Έχω ακόμα ένα θέμα με την έκθεση όπως άλλωστε λίγο ως πολύ έχουμε όλοι οι μπλόγκερς. Να, είδατε που τελικά αναθεώρησα. Μιλάω για την προηγούμενη δήλωσή μου που έλεγε ότι δεν με ενδιαφέρει το «underground» γράψιμο. Σίγουρα δεν είναι από τα αγαπημένα μου είδη γραπτού λόγου αλλά στη ζωή αναιρούμε και αναθεωρούμε γιατί αναζητούμε μέχρι... δεν ξέρω αν έχει μέχρι...

Η κατάσταση όσον αφορά τα μπλογκ του συγγραφέα... διαμορφώνεται ως εξής: Ο Αβατάρας αλλάζει σύντομα το blog του σε avatareasymvanta.blogspot.gr (θα ειδοποιηθείτε όσοι πιστοί), ο Μίτρας ο Γιδοτσοπάνης αναλαμβάνει τις πικάντικες ιστορίες και ο βενιαμίν της παρέας ο Sogodu θα επωμιστεί το βάρος ως ο απεσταλμένος του Φωτός στην ανθρωπότητα. Τα μπλογκ του Sogodu και του Μίτρα βρίσκονται πάνω αριστερά στα ιστολόγια που παρακολουθώ. Το λέω γι΄ αυτούς που έχουν θολή όραση ως προσωρινό σύμπτωμα λόγω υπερβολικού σεξ ή αυτοϊκανοποίησης (να κάνουμε και λίγο χιούμορ). Στο μπλογκ του Μίτρα επιτρέπονται ελεύθερα οι αιμομιξίες. Οι σχολιασμοί εννοώ. Αυτός είναι μεγάλη μούρη γιατί έχει το ελεύθερο να σχολιάζει και στα άλλα μπλογκ.

Γιατί συνεχίζω στη μπλογκόσφαιρα; Γιατί μάλλον υπάρχει (ακόμα) η ανάγκη εξωτερίκευσης. Θα μπορούσα να το αναλύσω διεξοδικά ή ακόμα να μπω στην σφαίρα της εκλογίκευσης και του μεταφυσικού και να σας κουράσω αλλά κυρίως νομίζω ότι είναι αυτό.

Κουράγιο! Και δυνατά!

Όλες οι Σελίδες/Άρθρα Του Μπλογκ