Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

ΛΟΙΠΟΝ!

Να θυμηθούμε τι είχα πει στην προπροτελευταία ανάρτηση; Πάμε στα επίμαχα σημεία.


1. Το γράψιμο στα μπλογκ είναι μια απίστευτη απόσπαση προσοχής. Δεν έχει μααλλά και όμως. Take it as it is. Όποιος έχει το γνώθι σ'αυτόν όποιος έχει κάνει την αυτοκριτική του όποιος έχει εμπεδώσει το παιχνίδι... κατανοεί τι λέω. Και τα λέω αυτά ακριβώς επειδή έχω μπλογκ επειδή το μπλογκ με «βοήθησε» (δηλαδή εγώ βοήθησα τον εαυτό μου μέσω του μπλογκ για να ακριβολογούμε) νοερά να καταλάβω κάποια πράγματα για μένα. Με όλη αυτήν την μεταξύ μας διαδραστικότητα τέλος πάντων. Το μόνο κατά τύχη καλό είναι ότι βελτιώθηκα στο «underground» γράψιμο το οποίο στην πραγματικότητα χωρίς καθόλου να το υποτιμώ δεν με ενδιαφέρει (ξαναλέω δεν είμαι ο συνηθισμένος μυθιστοριογράφος που «πλέκει»). Εξήγησα στο προηγούμενο άρθρο γιατί έκανα το μπλογκ - όποιος/α θέλει να καταλάβει καταλαβαίνει. Τώρα θα μου πείτε: μην λες μεγάλα λόγια γιατί θα ξαναέρθεις... Θα το δούμε αυτό. Το μόνο που θέλω να πω είναι μην χαραμίζεστε. Πολύ περισσότερο αν έχετε κάποιο ταλέντο. Ότι κι αν είναι αυτό.

2. Όταν βρίσκεις καταφύγια, είτε αυτά είναι μπλογκ είτε οτιδήποτε άλλο ουσιαστικά κρύβεσαι από μια πλευρά του εαυτού σου. Αλλά πρέπει να περάσεις προσωπικά ο ίδιος μέσα από αυτό για να το καταλάβεις αν το καταλάβεις (θέλει ατέλειωτο ψάξιμο). Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει κανέναν και ο κόσμος εξελίσσεται με το πάσο του. Τα σχόλια είναι κλειστά για ευνόητους ή μη ευνόητους λόγους και μάλλον θα παραμείνουν δια παντός κλειστά. Επίσης το url κάποια στιγμή  θα αλλάξει σε avatareasymvanta.blogspot.gr είτε συνεχίσω να γράφω είτε ΟΧΙ. 
Η ζωή προχωρά ότι και αν γίνει. Ξέρει αυτή. 


Αυτά λοιπόν είχα γράψει. Αναίρεσα τον εαυτό μου; Ίσως λίγο. Πουθενά όμως δεν δηλώνω με απόλυτο τρόπο ότι δεν θα ξαναέγραφα. Λέω λοιπόν ξεκάθαρα ότι το μπλογκ είναι περισπασμός. Αλλά είναι περισπασμός όταν δεν έχεις την ανάγκη να γράψεις στο μπλογκ. Όπως περισπασμός είναι και το fb όταν δεν έχεις την ανάγκη να γράψεις εκεί. Όπως περισπασμός μπορεί να είναι ακόμη και το ίντερνετ. Και καταλαβαίνω ότι κάποιοι κουράστηκαν να αλλάζουν url ίσως γιατί και αυτοί κουράστηκαν να γράφουν. To έχουμε λίγο τερματίσει είναι η αλήθεια. Το άρθρο λοιπόν εκείνο το έγραψα γιατί αισθανόμουν ότι δεν είχα την ανάγκη να γράψω. Άφησα όμως και ένα παράθυρο ανοιχτό: Επίσης το url κάποια στιγμή  θα αλλάξει σε avatareasymvanta.blogspot.gr είτε συνεχίσω να γράφω είτε ΟΧΙ. Και αυτό λόγω πείρας ή βλακείας. Τώρα με τους υπόλοιπους μπλόγκερς δεν έχω τίποτα. Άλλωστε ο καθένας και η καθεμία είναι εδώ για τους δικούς του/της λόγους καλώς ή κακώς Επομένως δεν μπορούμε να επικρίνουμε. Μπορούμε όμως να κρίνουμε ξεκινώντας ο καθένας και η καθεμία πρώτα από τον εαυτό του/της όλο αυτό το θέμα με τα μπλογκ. Να εκφράζουμε με άλλα λόγια τους προβληματισμούς μας. Και νομίζω πως αυτό είναι υγιές. Δεν με ενδιαφέρει τι κάνουν οι άλλοι λέω τι κάνω εγώ. Προσωπικά ανέκαθεν εξέφραζα τους προβληματισμούς μου από αυτό το μπλογκ χωρίς να με νοιάζει αν θα χάσω αναγνώστες ή όχι. Αυτό κάνω και τώρα. 
Στο προτελευταίο άρθρο τώρα όταν επανήλθα....Μάλλον επειδή δεν κωλώνω καθόλου, θα σας πω τι είχα γράψει για τον εαυτό μου με πρόχειρο τρόπο πριν αποφασίσω να ξαναέρθω: Φοβάσαι κάτι και μετά το εξωτερικεύεις (βλέπε μπλογκ) με στραβό τρόπο και ξεδίνεις. Και μετά πέφτεις πάλι στην προσκόλληση. Αυτό είχα γράψει. Τώρα στην θέση του φοβάσαι μπορείτε να βάλετε ότι θέλετε εσείς, τους φόβους σας. Από τότε που άρχισα να γράφω και δεν μιλώ για τα μπλογκ μου κόλλησε η συνήθεια οτιδήποτε με απασχολεί να το σημειώνω.
Στην προτελευταία ανάρτηση με τίτλο ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ μετά την επαναφορά μου γράφω: Γιατί συνεχίζω στη μπλογκόσφαιρα; Γιατί μάλλον υπάρχει (ακόμα) η ανάγκη εξωτερίκευσης. Θα μπορούσα να το αναλύσω διεξοδικά ή ακόμα να μπω στην σφαίρα της εκλογίκευσης και του μεταφυσικού και να σας κουράσω αλλά κυρίως νομίζω ότι είναι αυτό.
Κάθισα λοιπόν και σκέφτηκα σε γενικές γραμμές ότι κάνουμε κάτι δημιουργικό γιατί έχουμε «πληγές». Και είχα γράψει κάποια πράγματα και στο fb και με βάση αυτό ολοκλήρωσα το μικρό μου διήγημα στο καινούργιο μου μπλογκ. Αλλά ενώ κοινοποίησα την ανάρτηση με το καινούργιο μου μπλογκ το μετάνιωσα γιατί δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο. Δηλαδή ρε παιδιά δεν γνωριζόμαστε καν από που και ως που να βγάλω τα εσώψυχά μου για να τα διαβάσετε εσείς; Βέβαια κανείς δεν έκανε και την κίνηση να μου στείλει αν και εγώ έδωσα το email μου για να τον/την προσθέσω αφού το μπλογκ memolivikaistylo είναι ιδιωτικό. Δεν είμαι το FBI ούτε ανώμαλος. Από την άλλη δεν μπορώ να έχω μπλογκ  και να γράφω περί ανέμων και υδάτων που βλέπω σε πάρα πολλά μπλογκ και κολακεύουν ή υποστηρίζουν ή παρηγορούν ο ένας τον άλλον. Καλά κάνουν οι άνθρωποι. Όλοι τα κάνουμε ενίοτε. Ποιος είμαι λοιπόν και τι κάνω το έχω δηλώσει στα δύο προηγούμενα άρθρα. Και προσπαθώ εδώ και 5 χρόνια που συγκατοικώ με την σύντροφό μου να τα βγάλω/βγάλουμε πέρα όπως όλοι μας. Δεν ξέρω αν κάνω καλά ή όχι που γράφω στο μπλογκ δεν ξέρω αν υπάρχει καλό ή κακό σε αυτά τα πράγματα. Το TETRAPLEX όμως μάλλον θα το δημοσιεύσω. Αυτά προς το παρόν από αυτό το μπλογκ. 

Όλες οι Σελίδες/Άρθρα Του Μπλογκ