Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Δεν Παρεξηγώ Αλλά... Μιλώντας κυρίως για το fb

Ένας άνθρωπος που έχει το χάρισμα της γραφής... θέλει και αυτός να ακούει έναν καλό λόγο. Έστω ένα λάικ στο fb. Γιατί όσο σοφά πράγματα και αν γράφει παραμένει άνθρωπος όπως και οι υπόλοιποι. Και δεν σημαίνει ότι επειδή γράφει κάτι «θεόπνευστο» το κατέχει κιόλας. Μπορεί να θυμώνει, να βρίζει, να φοβάται, όπως όλοι άνθρωποι. Δεν αγναντεύει από κάποιο βάθρο - αγναντεύει μόνο από το βάθρο του εαυτού του, σε κάποιες στιγμές. 
Αυτό ισχύει για όλους τους ανθρώπους που προσφέρουν κάτι. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν να ακούν ένα ευχαριστώ για παράδειγμα και να μην τους παίρνουν σαν δεδομένους.
Αν υποθέσουμε ότι κάποιος/α ανακοινώνει την έκδοση ενός βιβλίου του στο fb ή όπου αλλού στο ίντερνετ και τον επευφημούν αυτό σημαίνει ότι θα αγοράσουν και το βιβλίο του; Όχι φυσικά. Απλά εισπράττεις εκείνη την ώρα μια στιγμιαία αναγνώριση.
Αλλά καταλαβαίνω ότι οι άνθρωποι είναι διαμορφωμένοι και λειτουργούν ανάλογα με τις πεποιθήσεις τους, μηχανικά. Σπάνια βάζουν τον εαυτό τους στην θέση του άλλου. Στην καλύτερη δεν κάνουν στους άλλους αυτό που δεν θέλουν να κάνουν σε αυτούς. Και λιγότερο, κάνουν στους άλλους αυτό που θέλουν να κάνουν και στους ίδιους. Γιατί φυσικά στο να πάρουμε είμαστε όλοι πρώτοι. Αλλά στο να δώσουμε;
Αυτό που κατάλαβα είναι ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να είσαι ειλικρινής μαζί τους ή με τον εαυτό σου, να είσαι αληθινός, όσο ότι θέλουν απλά να αλληλεπιδράς μαζί τους. Και πολλές φορές συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου μέσα. Δεν είναι ότι απαραίτητα σε φθονούν όσο ότι δεν έχουν το κίνητρο; την ανάγκη; την αφορμή; για να αλληλεπιδράσουν. Αλλά τουλάχιστον μπορούμε να έχουμε επίγνωση αυτού του πράγματος με ότι αυτό συνεπάγεται;
Και μιλώντας λοιπόν για τους γνωστούς συγγραφείς ανά τον κόσμο ή αυτούς που έχουν έστω εκδώσει τα βιβλία τους σε εκδοτικούς οίκους, τελικά, με εξαίρεση την αναγνωρισιμότητα, και την ματαιοδοξία που την ακολουθεί, τι διαφοροποιεί αυτόν τον συγγραφέα από έναν άσημο σαν και του λόγου μου, που εκδίδει τα βιβλία του μέσω ίντερνετ; Τίποτα απολύτως. Τι εννοώ ακριβώς. Ότι το μέτρο για να ένα ποιοτικό βιβλίο οποιασδήποτε κατηγορίας δεν είναι η αναγνωρισιμότητα αλλά αυτά που υπάρχουν μέσα στο «χαρτί». Αυτό είναι το μοναδικό κριτήριο ποιότητας. Μιλώντας πάντα για ποιοτικά βιβλία και όχι για βιβλία απλώς ευυπόληπτα.
Έτσι, ως δοκιμιογράφος αλλά και με βάση το έργο μου δεν έχω να ζηλέψω απολύτως τίποτα. Ως ποιητής τώρα έχω να ζηλέψω, γιατί δεν είμαι ίσως όσο ολοκληρωμένος θα ήθελα. Έχοντας γράψει μια ποιητική συλλογική (έχοντας άλλη μια ποιητική συλλογή στα σπάργανα), ποσοτικά το έργο μπορεί να χαρακτηριστεί φτωχό, ποιοτικά όμως ίσως να μην έχει να ζηλέψει σε αξία ως μεμονωμένο έργο από άλλα γνωστά έργα.
Θα μου πείτε τώρα για τι σκάω με όλα αυτά; Ίσως είμαι λίγο ευαίσθητος.

Την πρώτη μου ποιητική συλλογή: Ο Τέταρτος Παίκτης θα την βρείτε ΕΔΩ και ΕΔΩ στο amazon που δίνει την δυνατότητα να διαβάσετε ένα πολύ μικρό κομμάτι.
Αυτά. 

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Ανακοίνωση... Ας κάνουμε όμως και μια «βιογραφική» ανάρτηση της προκοπής

Με την ευκαιρία της έκδοσης του 4ο βιβλίου μου, της μυστικιστικής ποιητικής συλλογής μου... θα υπάρξει δημοσίευση εικόνας/λινκ τίτλου στα πλαϊνά σε αυτό ή σε άλλο μπλογκ... να πω ότι και ο Μίτρας γράφει την πρώτη του (ερωτική) ποιητική συλλογή και μάλιστα σύντομα θα δημοσιεύσει ποίημά του. Ποιος; Ο Μίτρας. Εγώ από την άλλη είμαι λίγο πιο ακριβοθώρητος. Συγχωρέστε με έχω και εγώ τα ελαττώματά μου.


Ας κάνουμε όμως και μια ανάρτηση της προκοπής...

Λένε πως όταν στέλνεις ένα βιογραφικό πρέπει να είσαι σεμνός. Εξαρτάται τι εννοεί κανείς. Να πω κατ αρχάς πως την χρονιά που μας πέρασε έπαιρνα ταμείο ανεργίας και ευτυχώς όλο το καλοκαίρι δούλευα. Περισσότερα προσωπικά δεν αποκαλύπτω. Κατά καιρούς λοιπόν έχω στείλει με email το βιογραφικό μου από 'δω και από 'κει. Τελευταία δε, στέλνω το βιογραφικό μου με την ιδιότητα του συγγραφέα. Τώρα μπορεί να σκεφτείτε ότι είμαι λίγο σαν τον ηθοποιό Ορφέα Ζάχο στην ταινία Καλώ Ήρθε το Δολάριο που έκανε τον μεγαλύτερο αδερφό του Κωνσταντίνου. Λίιιιγο, όχι πολύ. Θα πει τώρα κανείς. «ναι αλλά αν στέλνεις το βιογραφικό σου με την ιδιότητα του συγγραφέα θα φανείς υπερόπτης και αποκλείεται να προσληφθείς».
Πρώτον: Σε κάθε περίπτωση αναλαμβάνω το κόστος της μη πρόσληψης. Χαχαχαχα.
Δεύτερον: Δεν είναι δεδομένο ότι θα προσληφθώ ούτως ή άλλως.
Τρίτον: Διαβάζοντας το γραφικό μου, παρατηρεί κανείς ότι έχω κάνει ένα σωρό δουλειές στις οποίες φυσικά δεν περιλαμβάνεται κάποια προϋπηρεσία στην M
icrosoft ή στη Nasa, αλλά απλές δουλειές. Αυτό δείχνει υπεροψία;
Τέταρτον: Το ότι αιτούμαι για εργασία σημαίνει ότι πρέπει να «κοπώ στη μέση»; Να νιώσω εγώ μειονεκτικά μην τυχόν νιώσουν «αυτοί» μειονεκτικά;
Δηλώνω λοιπόν ότι είμαι συγγραφέας, διότι αυτό είναι μέρος αυτού που είμαι. Και ταυτόχρονα δηλώνω ότι δεν έχω πρόβλημα να δουλέψω ακόμα και σε μια οικοδομή, για παράδειγμα. Αυτό δείχνει υπεροψία; Δεν νομίζω. Υπερόπτης θα ήμουν αν δεν έκανα καλά την δουλειά μου με το πρόσχημα ότι εγώ είμαι «κάποιος» και άρα για μένα θα πρέπει να μετράνε άλλα σταθμά.
Δεν πιστεύω λοιπόν σε μπούρδες περί ανωτερότητας και κατωτερότητας. Πιστεύω ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί και όπως κάνουμε ένα σωρό διαφορετικά πράγματα, κάνουμε αντίστοιχα και ένα σωρό από όμοια πράγματα.
Αλλά κάποιοι άνθρωποι φαίνεται ότι προτιμούν να κοιτάνε το δέντρο παρά το δάσος. Δεν κοιτούν το τι μπορεί να προσφέρει κάποιος αλλά τους νοιάζει να εκπληρώνει τις προϋποθέσεις του φαίνεσθαι που έχουν προσχηματίσει στο μυαλό τους, περιμένοντας μια ευκαιρία για ψεύτικη επιβεβαίωση, χτίζοντας έναν ψεύτικο κόσμο. «Το κρασί έχει γίνει γίνει προ πολλού νερό».

«Τα ρέστα μου. Τα βλέπεις κανείς»;

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

ΛΟΙΠΟΝ!

Να θυμηθούμε τι είχα πει στην προπροτελευταία ανάρτηση; Πάμε στα επίμαχα σημεία.


1. Το γράψιμο στα μπλογκ είναι μια απίστευτη απόσπαση προσοχής. Δεν έχει μααλλά και όμως. Take it as it is. Όποιος έχει το γνώθι σ'αυτόν όποιος έχει κάνει την αυτοκριτική του όποιος έχει εμπεδώσει το παιχνίδι... κατανοεί τι λέω. Και τα λέω αυτά ακριβώς επειδή έχω μπλογκ επειδή το μπλογκ με «βοήθησε» (δηλαδή εγώ βοήθησα τον εαυτό μου μέσω του μπλογκ για να ακριβολογούμε) νοερά να καταλάβω κάποια πράγματα για μένα. Με όλη αυτήν την μεταξύ μας διαδραστικότητα τέλος πάντων. Το μόνο κατά τύχη καλό είναι ότι βελτιώθηκα στο «underground» γράψιμο το οποίο στην πραγματικότητα χωρίς καθόλου να το υποτιμώ δεν με ενδιαφέρει (ξαναλέω δεν είμαι ο συνηθισμένος μυθιστοριογράφος που «πλέκει»). Εξήγησα στο προηγούμενο άρθρο γιατί έκανα το μπλογκ - όποιος/α θέλει να καταλάβει καταλαβαίνει. Τώρα θα μου πείτε: μην λες μεγάλα λόγια γιατί θα ξαναέρθεις... Θα το δούμε αυτό. Το μόνο που θέλω να πω είναι μην χαραμίζεστε. Πολύ περισσότερο αν έχετε κάποιο ταλέντο. Ότι κι αν είναι αυτό.

2. Όταν βρίσκεις καταφύγια, είτε αυτά είναι μπλογκ είτε οτιδήποτε άλλο ουσιαστικά κρύβεσαι από μια πλευρά του εαυτού σου. Αλλά πρέπει να περάσεις προσωπικά ο ίδιος μέσα από αυτό για να το καταλάβεις αν το καταλάβεις (θέλει ατέλειωτο ψάξιμο). Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει κανέναν και ο κόσμος εξελίσσεται με το πάσο του. Τα σχόλια είναι κλειστά για ευνόητους ή μη ευνόητους λόγους και μάλλον θα παραμείνουν δια παντός κλειστά. Επίσης το url κάποια στιγμή  θα αλλάξει σε avatareasymvanta.blogspot.gr είτε συνεχίσω να γράφω είτε ΟΧΙ. 
Η ζωή προχωρά ότι και αν γίνει. Ξέρει αυτή. 


Αυτά λοιπόν είχα γράψει. Αναίρεσα τον εαυτό μου; Ίσως λίγο. Πουθενά όμως δεν δηλώνω με απόλυτο τρόπο ότι δεν θα ξαναέγραφα. Λέω λοιπόν ξεκάθαρα ότι το μπλογκ είναι περισπασμός. Αλλά είναι περισπασμός όταν δεν έχεις την ανάγκη να γράψεις στο μπλογκ. Όπως περισπασμός είναι και το fb όταν δεν έχεις την ανάγκη να γράψεις εκεί. Όπως περισπασμός μπορεί να είναι ακόμη και το ίντερνετ. Και καταλαβαίνω ότι κάποιοι κουράστηκαν να αλλάζουν url ίσως γιατί και αυτοί κουράστηκαν να γράφουν. To έχουμε λίγο τερματίσει είναι η αλήθεια. Το άρθρο λοιπόν εκείνο το έγραψα γιατί αισθανόμουν ότι δεν είχα την ανάγκη να γράψω. Άφησα όμως και ένα παράθυρο ανοιχτό: Επίσης το url κάποια στιγμή  θα αλλάξει σε avatareasymvanta.blogspot.gr είτε συνεχίσω να γράφω είτε ΟΧΙ. Και αυτό λόγω πείρας ή βλακείας. Τώρα με τους υπόλοιπους μπλόγκερς δεν έχω τίποτα. Άλλωστε ο καθένας και η καθεμία είναι εδώ για τους δικούς του/της λόγους καλώς ή κακώς Επομένως δεν μπορούμε να επικρίνουμε. Μπορούμε όμως να κρίνουμε ξεκινώντας ο καθένας και η καθεμία πρώτα από τον εαυτό του/της όλο αυτό το θέμα με τα μπλογκ. Να εκφράζουμε με άλλα λόγια τους προβληματισμούς μας. Και νομίζω πως αυτό είναι υγιές. Δεν με ενδιαφέρει τι κάνουν οι άλλοι λέω τι κάνω εγώ. Προσωπικά ανέκαθεν εξέφραζα τους προβληματισμούς μου από αυτό το μπλογκ χωρίς να με νοιάζει αν θα χάσω αναγνώστες ή όχι. Αυτό κάνω και τώρα. 
Στο προτελευταίο άρθρο τώρα όταν επανήλθα....Μάλλον επειδή δεν κωλώνω καθόλου, θα σας πω τι είχα γράψει για τον εαυτό μου με πρόχειρο τρόπο πριν αποφασίσω να ξαναέρθω: Φοβάσαι κάτι και μετά το εξωτερικεύεις (βλέπε μπλογκ) με στραβό τρόπο και ξεδίνεις. Και μετά πέφτεις πάλι στην προσκόλληση. Αυτό είχα γράψει. Τώρα στην θέση του φοβάσαι μπορείτε να βάλετε ότι θέλετε εσείς, τους φόβους σας. Από τότε που άρχισα να γράφω και δεν μιλώ για τα μπλογκ μου κόλλησε η συνήθεια οτιδήποτε με απασχολεί να το σημειώνω.
Στην προτελευταία ανάρτηση με τίτλο ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ μετά την επαναφορά μου γράφω: Γιατί συνεχίζω στη μπλογκόσφαιρα; Γιατί μάλλον υπάρχει (ακόμα) η ανάγκη εξωτερίκευσης. Θα μπορούσα να το αναλύσω διεξοδικά ή ακόμα να μπω στην σφαίρα της εκλογίκευσης και του μεταφυσικού και να σας κουράσω αλλά κυρίως νομίζω ότι είναι αυτό.
Κάθισα λοιπόν και σκέφτηκα σε γενικές γραμμές ότι κάνουμε κάτι δημιουργικό γιατί έχουμε «πληγές». Και είχα γράψει κάποια πράγματα και στο fb και με βάση αυτό ολοκλήρωσα το μικρό μου διήγημα στο καινούργιο μου μπλογκ. Αλλά ενώ κοινοποίησα την ανάρτηση με το καινούργιο μου μπλογκ το μετάνιωσα γιατί δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο. Δηλαδή ρε παιδιά δεν γνωριζόμαστε καν από που και ως που να βγάλω τα εσώψυχά μου για να τα διαβάσετε εσείς; Βέβαια κανείς δεν έκανε και την κίνηση να μου στείλει αν και εγώ έδωσα το email μου για να τον/την προσθέσω αφού το μπλογκ memolivikaistylo είναι ιδιωτικό. Δεν είμαι το FBI ούτε ανώμαλος. Από την άλλη δεν μπορώ να έχω μπλογκ  και να γράφω περί ανέμων και υδάτων που βλέπω σε πάρα πολλά μπλογκ και κολακεύουν ή υποστηρίζουν ή παρηγορούν ο ένας τον άλλον. Καλά κάνουν οι άνθρωποι. Όλοι τα κάνουμε ενίοτε. Ποιος είμαι λοιπόν και τι κάνω το έχω δηλώσει στα δύο προηγούμενα άρθρα. Και προσπαθώ εδώ και 5 χρόνια που συγκατοικώ με την σύντροφό μου να τα βγάλω/βγάλουμε πέρα όπως όλοι μας. Δεν ξέρω αν κάνω καλά ή όχι που γράφω στο μπλογκ δεν ξέρω αν υπάρχει καλό ή κακό σε αυτά τα πράγματα. Το TETRAPLEX όμως μάλλον θα το δημοσιεύσω. Αυτά προς το παρόν από αυτό το μπλογκ. 

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ #4: Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Ήμουν 18,5 χρονών και παρθένος. Το πουλί μου το έπαιζα καθημερινά και τακτικά όπως τα περισσότερα αγόρια της ηλικίας μου. Ο πούτσος μου είχε κανονικό μέγεθος αλλά ήταν παχύς και έσταζε... Παρ΄ όλα αυτά το μέγεθός μου δεν με ικανοποιούσε απόλυτα και ήθελα να το μεγαλώσω και άλλο. Τι χάπια, τι τρόμπες κενού τίποτα. Έτσι απελπισμένος που ήμουν ένα βήμα πριν την κατάθλιψη και επακόλουθη αυτοκτονία βρήκα ένα χαρτάκι στο δρόμο. Μάγισσα λύνει όλα τα προβλήματα. Δεν είχα να χάσω τίποτα σκέφτηκα και είπα να την επισκεφτώ. Η ταμπέλα από πάνω έγραφε με κεφαλαία: ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΠΟΥΤΣΟΥΣ. Ήταν μια ωραία μουνάρα μάγισσα.
- Τι θέλει ο νεαρός;
Μου έκανε νόημα να μην μιλήσω και απλά μου έδωσε ένα χαρτάκι και έναν στυλό για να γράψω αυτό που είχα στο μυαλό μου. Μόλις διάβασε τι είχα γράψει αναφώνησε: Αχά...
Αργότερα μου εξήγησε ότι δεν μεγαλώνει μόνο πούτσους απλά ανάλογα την επιθυμία που έχει κανείς αυτή αποτυπώνεται στην μαγική ταμπέλα έξω δημιουργώντας ένα είδος οφθαλμαπάτης.
- Βγάλε το παντελόνι σου.
Δεν ντρεπόμουν καθόλου παρ' όλο που ο πούτσος μου είχε γίνει κάγκελο από την καύλα και την αδημονία. Πήρε ένα χαρτομάντιλο και μου σκούπισε με ευλάβεια μια σταγόνα προσπερματικό που ήταν έτοιμο να πέσει στο πάτωμα. Άρχισε να ψέλνει: Κόρη του Ήλιου και της Σελήνης δώσε σε αυτόν τον άντρα τον σπόρο της ζωής. Κόρη του Ήλιου και της Σελήνης δώσε σε αυτόν τον άντρα την τιμή που του αξίζει. Κόρη του Ήλιου και της Σελήνης δώσε σε αυτόν τον άντρα ατέλειωτο σπέρμα και σαγήνη που καμιά γυναίκα να μην μπορεί να του αντισταθεί. Κόρη του Ήλιου και της Σελήνης βάπτισε τον αμνό σου με φωτιάαααααα.
Ένιωσα ένα αόρατο στόμα να μου κάνει στοματικό έρωτα ενώ εγώ δεν μπορούσα να κουνηθώ ούτε να αρθρώσω λέξη. Δεν άργησα να χύσω αλλά το σπέρμα μου ήταν σαν να μην υπήρχε, σαν να το κατάπινε κάποιο αόρατο στόμα...αυτό που μου έπαιρνε πίπα. Και έτσι έχυνα και έχυνα και έχυνα ώσπου λιποθύμησα. Σιγά σιγά ανέκτησα τις αισθήσεις μου. Προς μεγάλη μου έκπληξη το πέος μου είχε διπλασιαστεί σε όγκο και ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη μου, που δεν κράτησε για πολύ καθώς η μουνάρα μάγισσα μεταμορφώθηκε σε μια σιχαμερή γριά, που έμοιαζε με ένα πράσινο γλοιώδες τέρας με πυώδες πρόσωπο.
- Μου χρωστάς ένα γαμήσι νεαρούλη, χαχαχαχαχα.
Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου είχε βρεθεί από πάνω μου χαϊδεύοντας το τέλειο κορμί μου. (Ήμουν ωραίο αγόρι από μικρός). Το σάλιο της έπεφτε πάνω στο πρόσωπό μου και μύριζε σαπίλα και σκατό. Την απώθησα με δύναμη στην άκρη και επιχείρησα να φύγω. Μάταια όμως καθώς η πόρτα δεν άνοιγε.
- Αχαχαχα, νόμιζες ότι θα γλίτωνες έτσι εύκολα ψωλάκο; Θα μου δώσεις αυτό που θέλω θες δεν θες.
Η δύναμή της ήταν τεράστια και ακόμα και εγώ δεν μπορούσα να την αντικρούσω. Εξάλλου ήταν δαιμονικό ον. Τελικά με ξάπλωσε στο πάτωμα και έμπηξε την πούτσα μου μέσα στο γλοιώδες μουνί της εξαναγκάζοντάς με να έχω στύση χωρίς την θέλησή μου.
- Όχι ρε πούστη μου, είπα από μέσα μου. Θα ήταν ότι χειρότερο να με ξεπαρθενιάσει μια γριά μάγισσα, θα είχα ψυχολογικά τραύματα για όλη μου την ζωή.
Προσευχήθηκα με επιμονή στην Κόρη του Ήλιου και της Σελήνης για να με βοηθήσει. Σκέφτηκα ότι επειδή βρισκόμουν σε μαγεμένο χώρο μπορεί η επίκλησή μου να έπιανε. Κόντευα να χύσω (δεν θα ήμουν πλέον παρθένος) και είχα βάλει τα δάκρυα ενώ η άλλη χασκογελούσε όλη την ώρα. Τότε ακούστηκε ένα γντουπ...σαν κάτι να χτύπησε τον πολυέλαιο. Λίγο πριν χύσω το πουλί μου επανήλθε σε χάλαση και άνοιξα τα μάτια μου. Η μάγισσα ήταν νεκρή και το κεφάλι της βρισκόταν καρφωμένο στο πολυέλαιο. Συμπληγάδες φτερών γέμισαν τον χώρο και τότε την είδα...ήταν η Κόρη του Ήλιου και της Σελήνης. Αυτή με βοήθησε.
Δεν ξέρω πως αλλά βρέθηκα σε μια καφετέρια, σε κάποιο νησί μάλλον να συνομιλώ στα Αγγλικά με μια κοπέλα. Ήταν νύχτα και μου ζήτησε να ξαπλώσουμε στην παραλία. Βγάλαμε τα ρούχα μας και έπαθε πλάκα από το μέγεθος της πούτσας μου. Είχα ξαπλώσει ανάσκελα και μου τον ρουφούσε μετά μανίας. Δεν ξέρω πώς το έκανε αλλά σε μια στιγμή μου φάνηκε ότι πήρε και τα αρχίδια μέσα. Από το πουθενά με πιάνουν πόνοι στο έντερο και splats όλη μου η διάρροια εκτοξεύτηκε στο πρόσωπό της.
- Jesus Christ Im so sorry.
- Ohh, bread and forgivness. Its ok dont worry at all. {{{{{Στα Ελληνικά θα το λέγαμε μπουκιά και συχώριο}}}}}.
Eυτυχώς είχε απίστευτη κατανόηση. Βουτήξαμε στην θάλασσα και ξεπλυθήκαμε. Μου ήρθε σαν φλας...μια πρώην μου είχε ρίξει πονηρά ένα καθαρτικό χαπάκι, μέσα στο ποτό μου σε ανύποπτη στιγμή. Με όλα αυτά που είχαν συμβεί φαίνεται ότι η μνήμη μου το είχε απωθήσει.
- Είμαι η Κόρη του Ήλιου και της Σελήνης, μου λέει.
Σε αυτήν χρωστάω τα πάντα.

Σχεδόν μούχλιασε στην αποθήκη αυτό το κείμενο.

Δυστυχώς δεν μπορείτε να κάνετε σχόλια σε αυτήν την ανάρτηση διότι είχα κλειστά τα σχόλια. Από την μεθεπομένη πάντα πιάνει δεν ξέρω γιατί.



ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ: Έχω ήδη ετοιμάσει ένα ιδιωτικό μπλογκ με λίγο ιδιαίτερα διηγήματα. Εννοείται πως απευθύνεται σε στενό μπλογκοκύκλο. Από την επόμενη ανάρτηση θα δώσω του email μου για να μου στείλει όποιος/α ενδιαφέρεται να τον/την προσθέσω.

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Eπιχείρηση: Διήγημα Μικρού Μήκους

Κατ' αρχάς να ευχαριστήσω το bre melaxrinaki για το +1 στην τελευταία μου ανάρτηση όπως και τον Πρόεδρο για το like του στην δημοσίευση που έκανα για το τρίτο μου βιβλίο (2ο κατά σειρά δοκίμιο) στο facebook μέσω createspace. Σύντομα έρχεται και το τέταρτο βιβλίο (3ο κατά σειρά δοκίμιο) και το πιο δύσκολο στην αποκωδικοποίηση των νοημάτων. Αν έχετε διαβάσει Τζίντου Κρισναμούρτι ο γραπτός λόγος μου είναι λίγο πιο διανοητικός/αναλυτικός και λίγο πιο μεταφυσικός. Αλλά νομίζω πως ο Κρισναμούρτι δεν ήταν σχεδόν καθόλου μεταφυσικός...
Τελείωσα και την πρώτη μου ποιητική συλλογή. Θέλω πολύ να παινέψω τον εαυτό μου λόγω ενθουσιασμού αλλά δεν θα το κάνω γιατί δεν είναι ωραίο. Απλά το μόνο που ήθελα να πω είναι ότι είμαι στον μέγιστο βαθμό ευχαριστημένος από τον εαυτό μου. Το καλό είναι ότι επειδή τα ποιήματα δεν είναι μεγάλα σε έκταση συνήθως όχι πάνω από μια σελίδα το μεγαλύτερο η επιμέλεια γίνεται πανεύκολα. Τα βιβλία φυσικά τα επιμελούμαι εγώ με την σύντροφό μου (η οποία με βοηθάει απίστευτα) αφού δεν έχω σε καμία περίπτωση την οικονομική δυνατότητα να στείλω τα βιβλία μου σε επιμελητή και πολύ περισσότερο την οικονομική δυνατότητα να τα μεταφράσω στα Αγγλικά που επίσης θα το ήθελα. Αλλά δεν υπάρχει πιο επίπονη και βαρετή διαδικασία από την επιμέλεια. Να το έχεις διορθώσει δεκάδες φορές και πάλι να βρίσκεις λάθη. Ειδικά στην περίπτωσή μου θα ήταν σημαντική μια μετάφραση αφού εκδίδω τα βιβλία μου μέσω ίντερνετ και σίγουρα η απήχηση σε ξένο κοινό πιθανότατα να ήταν μεγαλύτερη. Διότι εκτός από την Ελλάδα Αγγλικά μιλάει όλος ο κόσμος. Βέβαια αυτό έχει να κάνει με την προώθηση με την οποία όπως ξέρετε δεν τα πάω και πολύ καλά γι΄αυτό άλλωστε δεν εκδίδω τα βιβλία μου μέσω εκδοτικών οίκων - είμαι μάλλον φιλοσοφικά αντίθετος σε αυτό το καρναβάλι προβολής, πνευματικού εγωισμού και χρήματος. Μου αρέσει μάλλον να είμαι ελεύθερος αντί να στηρίζομαι σε ξένες πλάτες. Ίσως στο μέλλον η ανάγκη με κάνει να βάλω νερό στο κρασί μου.
Αυτό που κατάλαβα περνώντας από το μυθιστόρημα, στο δοκίμιο και τώρα στη ποίηση είναι ότι ναι μεν σίγουρα το ταλέντο παίζει κάποιο ρόλο αλλά για μένα αυτό που εξίσου παίζει σημαντικό ρόλο αν όχι μεγαλύτερο είναι η ανάγκη για δημιουργία. Ακριβώς γι' αυτό μου δημιουργήθηκε και η ανάγκη να γράψω ένα διήγημα μικρού μήκους. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω ή αν θα είναι επιτυχημένο γιατί το μπλα μπλα ή η πλοκή κοινώς δεν είναι από τα δυνατά μου σημεία αλλά νομίζω πως γράφουμε για κάτι όταν αυτό μας έχει απασχολήσει έντονα. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω. Δεν γράφω ποτέ για την τεχνική, ούτε απλά για να γράψω, ούτε μόνο για το χρήμα (άσχετα αν με τα χίλια ζόρια τα βγάζουμε πέρα και μόνο το τζόκερ μας σώζει να πω την αμαρτία μου και το παράπονό μου). Όπως αντίστοιχα αν στο μέλλον επιθυμήσω να ζωγραφίσω για παράδειγμα θα είναι επειδή κάτι μέσα μου θα με έχει οδηγήσει σε αυτήν την κατεύθυνση. Νομίζει ότι όποιος δημιουργεί με αυτόν τον τρόπο ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν είναι αριστουργηματικό σίγουρα είναι γνήσιο. Και όπως είχα πει σε προηγούμενο άρθρο γράφω επειδή υπάρχει κάποιο εσωτερικό αντίκτυπο μέσα μου. Ή τουλάχιστον για μένα ο στόχος πρέπει να είναι η σταδιακή έστω βασανιστική ψυχολογική μετουσίωση. Δεν ξέρω αν θα δημοσιεύσω το διήγημα μικρού μήκους στο blog. Το πιθανότερο είναι να το δημοσιεύσω ως βιβλίο με το εξώφυλλο ως link όταν με το καλό το εκδώσω. Ανώνυμα όμως γιατί είναι και λίιιιγο underground. Έχω ακόμα ένα θέμα με την έκθεση όπως άλλωστε λίγο ως πολύ έχουμε όλοι οι μπλόγκερς. Να, είδατε που τελικά αναθεώρησα. Μιλάω για την προηγούμενη δήλωσή μου που έλεγε ότι δεν με ενδιαφέρει το «underground» γράψιμο. Σίγουρα δεν είναι από τα αγαπημένα μου είδη γραπτού λόγου αλλά στη ζωή αναιρούμε και αναθεωρούμε γιατί αναζητούμε μέχρι... δεν ξέρω αν έχει μέχρι...

Η κατάσταση όσον αφορά τα μπλογκ του συγγραφέα... διαμορφώνεται ως εξής: Ο Αβατάρας αλλάζει σύντομα το blog του σε avatareasymvanta.blogspot.gr (θα ειδοποιηθείτε όσοι πιστοί), ο Μίτρας ο Γιδοτσοπάνης αναλαμβάνει τις πικάντικες ιστορίες και ο βενιαμίν της παρέας ο Sogodu θα επωμιστεί το βάρος ως ο απεσταλμένος του Φωτός στην ανθρωπότητα. Τα μπλογκ του Sogodu και του Μίτρα βρίσκονται πάνω αριστερά στα ιστολόγια που παρακολουθώ. Το λέω γι΄ αυτούς που έχουν θολή όραση ως προσωρινό σύμπτωμα λόγω υπερβολικού σεξ ή αυτοϊκανοποίησης (να κάνουμε και λίγο χιούμορ). Στο μπλογκ του Μίτρα επιτρέπονται ελεύθερα οι αιμομιξίες. Οι σχολιασμοί εννοώ. Αυτός είναι μεγάλη μούρη γιατί έχει το ελεύθερο να σχολιάζει και στα άλλα μπλογκ.

Γιατί συνεχίζω στη μπλογκόσφαιρα; Γιατί μάλλον υπάρχει (ακόμα) η ανάγκη εξωτερίκευσης. Θα μπορούσα να το αναλύσω διεξοδικά ή ακόμα να μπω στην σφαίρα της εκλογίκευσης και του μεταφυσικού και να σας κουράσω αλλά κυρίως νομίζω ότι είναι αυτό.

Κουράγιο! Και δυνατά!

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Τίτλοι Τέλους Ή Αρχής ή Απλά «Εμπεδοκλής»

Το γράψιμο στα μπλογκ είναι μια απίστευτη απόσπαση προσοχής. Δεν έχει μα, αλλά και όμως. Take it as it is. Όποιος έχει το γνώθι σ'αυτόν όποιος έχει κάνει την αυτοκριτική του όποιος έχει εμπεδώσει το παιχνίδι... κατανοεί τι λέω. Και τα λέω αυτά ακριβώς επειδή έχω μπλογκ επειδή το μπλογκ με «βοήθησε» (δηλαδή εγώ βοήθησα τον εαυτό μου μέσω του μπλογκ για να ακριβολογούμε) νοερά να καταλάβω κάποια πράγματα για μένα. Με όλη αυτήν την μεταξύ μας διαδραστικότητα τέλος πάντων. Το μόνο κατά τύχη καλό είναι ότι βελτιώθηκα στο «underground» γράψιμο το οποίο στην πραγματικότητα χωρίς καθόλου να το υποτιμώ δεν με ενδιαφέρει (ξαναλέω δεν είμαι ο συνηθισμένος μυθιστοριογράφος που «πλέκει»). Εξήγησα στο προηγούμενο άρθρο γιατί έκανα το μπλογκ - όποιος/α θέλει να καταλάβει καταλαβαίνει. Τώρα θα μου πείτε: μην λες μεγάλα λόγια γιατί θα ξαναέρθεις... Θα το δούμε αυτό. Το μόνο που θέλω να πω είναι μην χαραμίζεστε. Πολύ περισσότερο αν έχετε κάποιο ταλέντο. Ότι κι αν είναι αυτό.
Δεν έχω 3 όπως έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση αλλά 4 άρθρα κρατημένα εδώ και 2-3 μήνες (δεν θυμάμαι κιόλας). Αλλά και τι με αυτό.
Η ανάρτηση που προοριζόταν για την Πρωτοχρονιά λέγεται Τetraplex: Ο Εξωγήινος Ο Δαίμονας Ο Filosofos και Ο Φίλος. Ο φιλόσοφος κυρίως αλλά και ο φίλος είναι αυτοί που στην πραγματικότητα κρύβονται πίσω από τον Αβατάρα (ελπίζω να μην ακούγεται υπερφίαλο αυτό). Και είπα γιατί να σκορπίσω έστω και μια σελίδα από τον φιλόσοφο εδώ; Άσχετα αν έχω βιβλία ολόκληρα γραμμένα. Είναι σαν να έκανα την ύψιστη παρακμιακή πράξη (που την έχω δει σε πολλούς ποιητές που δεν σέβονται τον εαυτό τους ή η ποίησή τους είναι φτηνιάρικη; προφανώς) να δημοσιεύσω στο facebook ένα από τα ποιήματά μου. Και ναι από τα τέλη Δεκέμβρη με ανακάλυψε η ποίηση που όπως λέει η σύντροφός μου μου ταιριάζει ακόμα περισσότερο. Και μάλλον συμφωνώ. Κάθε φορά της διαβάζω τρία ποιήματά μου την φορά και συγκλονιζόμαστε. Δεν θέλω να περιαυτολογώ αλλά είναι μαγεία λεξιπλαστικά να μπορείς να αποστάζεις σε μερικές γραμμές διαμάντια Ψυχής που θα σου έπαιρναν σελίδες ολόκληρες ή βιβλία για να αναλύσεις. Έγινα μέσα σε ένα μήνα ποιητής; Μα ποιητής δεν γίνεσαι. Η ποίηση σε επιλέγει δεν την επιλέγεις. Ευτυχώς και δυστυχώς ο μόνος άνθρωπος που με διαβάζει είναι η σύντροφός μου. Οι εκδοτικοί οίκοι είναι φράξια και λαίλαπα (αλλά μεγαλύτερη είναι ο πνευματικός εγωισμός) και έστω ένα βιβλίο αν αγοράσεις ουσιαστικά τους στηρίζεις. Είναι μέλι για τις μέλισσες αλλά όσο μπορούμε αντιστεκόμαστε. Με πολύ κόπο σύντομα εκδίδω το δεύτερο μου δοκίμιο αυτογνωσίας από το createspace με μηδέν φυσικά πωλήσεις και συνολικά το τρίτο βιβλίο (έχω κι άλλα που περιμένουν). Αλλά για μένα αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η εσωτερική ικανοποίηση της ολοκλήρωσης ενός έργου και η κοινοποίησή του.
Παρ' όλα αυτά το μπλογκ όπως θα διαπιστώσατε άνοιξε...δεν είναι ακατάλληλο πλέον ούτε έχει ακατάλληλες φώτο για ενήλικους. Το σεξ είναι υπερεκτιμημένο. Όταν βρίσκεις καταφύγια, είτε αυτά είναι μπλογκ είτε οτιδήποτε άλλο ουσιαστικά κρύβεσαι από μια πλευρά του εαυτού σου. Αλλά πρέπει να περάσεις προσωπικά ο ίδιος μέσα από αυτό για να το καταλάβεις αν το καταλάβεις (θέλει ατέλειωτο ψάξιμο). Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει κανέναν και ο κόσμος εξελίσσεται με το πάσο του. Τα σχόλια είναι κλειστά για ευνόητους ή μη ευνόητους λόγους και μάλλον θα παραμείνουν δια παντός κλειστά. Επίσης το url κάποια στιγμή  θα αλλάξει σε avatareasymvanta.blogspot.gr είτε συνεχίσω να γράφω είτε ΟΧΙ. 
Η ζωή προχωρά ότι και αν γίνει. Ξέρει αυτή. 

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Λόγοι Για Να Συνεχίσω Να Γράφω στο Blog (Ακούω)

ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΠΩΣ ΤΟ ΟΛΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚΙΝ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΔΕΝ ΤΡΑΒΑΕΙ ΚΑΙ ΦΘΙΝΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΤΕΛΜΑ (ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΑΥΤΟ).

ΑΚΟΥΩ ΛΟΙΠΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΖΗΤΗΜΑ.

Λόγοι Για Να Συνεχίσω Να Γράφω στο Blog.
Θα μου πείτε για σένα γράφεις.
Μα για μένα εδώ και εφτά χρόνια γράφω στο σπίτι μου. Δεν χρειάζεται να έχω blog.
Θα μου πείτε ναι αλλά το blog είναι λίγο διαφορετικό με την έννοια ότι μπορείς να εξωτερικεύσεις κάποια συναισθήματα να κάνεις και το χιούμορ σου και γενικά να μην είσαι τόσο «σοβαρός».
Και;

ΑΚΟΥΩ



Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

ΑΣΥΝΑΡΤΗΤΑ

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ - ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΓΞΙΜΕΣ

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΩ ΣΕ ΚΑΤΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ/ΘΕΛΗΣΗ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΦΑΙΡΕΣΗ

ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΣΚΑΤΑ ΤΟ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΚΑΙ Ο «ΤΣΑΠΑΓΕΦ»

ΑΠΟΔΕΙΞΗ = ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ = ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ

ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΕΜΠΕΔΩΣΕΙ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΧΕΙΣ 3 ΕΠΙΛΟΓΕΣ: Ή ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ Ή ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙΣ ΚΕΦΑΛΙ (ΤΟ ΠΑΝΩ ΚΑΤΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ) Ή ΝΑ ΤΑ ΓΑΜΗΣΕΙΣ ΟΛΑ.

Η ΖΗΛΙΑ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΝΔΟΜΥΧΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡO ΑΠΟ ΚΑΤΙ - ΕΜΠΕΙΡΙΣΜΟΣ - ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ - ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΕΝΟ. Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΔΟΤΑ.

ΤΕΛΕΙΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΠΛΑΣΙΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.

ΕΠΕΙΔΗ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΝΑ ΤΑΡΑΧΤΕΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ - ΜΑΘΕ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΣΑΙ.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΡΓΑ ΑΛΛΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ. ΑΠΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΥΧΑΙΝΕΙ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ.

ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΛΛΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ

ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΛΕΙΠΕΙ - «ΑΥΤΙΣΜΟΣ».

ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ. ΑΠΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ.

ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ/ΧΕΙΡΟΠΙΑΣΤΟ/«ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ». ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΟ/ «ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ»


Άντε να περάσει και αυτός ο μήνας. Όλα καλά θα πάνε. Να κοιτάμε μπροστά.

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Είναι Να Απορεί Κανείς...

Αν και έχω αποθηκευμένα 2 άρθρα από τον Νοέμβρη και 1 από τον Δεκέμβρη έχω καιρό να κάνω Μεγάλες Αναρτήσεις ή «Μεγάλες Αναρτήσεις» ή ΑΡΓΟΣΧΟΛΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ (το ίδιο είναι). Η ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ (όσο ΣΤΙΒΑΡΗ και αν φαντάζει στην ζωή κάποιου ανθρώπου) είναι ένας κλοιός που κάθε φορά που θες να πάρεις μια Ανάσα {{{{{{{{{{ ΑΝΑΣΑ ΞΕΒΟΛΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΓΕΜΑΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΖΕΙΣ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (τώρα μου ήρθε μια σκέψη να ρίξω μια κουτουλιά στον υπολογιστή αλλά φυσικά δεν θα το κάνω - αν γράφαμε σε μια λίστα όλες μας τις σκέψεις ημέρας σε ένα χαρτί που είναι χιλιάδες θα παθαίναμε σοκ - αλλά το δυστύχημα δεν είναι αυτό το δυστύχημα είναι ότι ζούμε χωρίς να έχουμε επίγνωση των σκέψεών μας έχουμε μόνο μερική επίγνωση - ακόμα και αυτοί που ψάχνουν κάπως τον εαυτό τους - τι ψάχνουμε άραγε;) ΑΛΛΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ (έτυχε κάπου να δω λίγη τηλεόραση γιατί δεν έχουμε σπίτι γι' αυτό δεν σχολιάζω για να μην γίνω μίζερος και κακός) ΚΑΙ ΝΑ ΕΓΩ ΤΩΡΑ ΓΡΑΦΩ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ - ΚΑΙ; (με σχόλια ή μη σχόλια και κάτι έγινε τώρα) ΕΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Ή ΖΩΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ (και για μια ελάχιστη στιγμή παραγνωρίζεις τις δικές σου ανάγκες) ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΚΡΙΤΙΚΗ ΟΥΤΕ ΜΑΛΩΜΑ (αυτά είναι εύκολα) ΑΛΛΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ. ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ (γιατί είναι τόσο δύσκολο κάτι τόσο απλό ένας Θεός ξέρει αλλά ξέρει και ο άνθρωπος αλλά το αγνοεί) ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ (από την μεριά τους) ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΓΓΙΓΜΑ - ΕΤΣΙ ΜΟΝΟ ΑΝΟΙΓΟΜΑΣΤΕ - ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ; }}}}}}}}}} αυτή αυτόματα προσπαθεί να σου την ανακόψει.

...αν Αυτά που Έγραψα Είναι Απλώς Γενικεύσεις.

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Σήμερα Γιορτάζω (το καλύτερο μάθημα)

Η αδερφή μου είναι λίιιιιιγο ιδιαίτερο πλάσμα. Και πολλές φορές που τυχαίνει να έχει γενέθλια ή να γιορτάζει με παίρνει τηλέφωνο και μου το λέει. Εγώ σαν νερόβραστος που είμαι της έλεγα ότι δεν είναι σωστό να ενημερώνεις τους άλλους στη γιορτή σου.
Είπα λοιπόν να βάλω καρδιά να πάψω να είμαι νερόβραστος. Γι΄ αυτό σας ενημερώνω:
Σήμερα Γιορτάζω!

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

''The OA'': Ανάλυση Σειράς

Το ένα και μοναδικό της πλάκας review (στη βαρβαρική) ταινίας που είχα κάνει ήταν για το τυχάρπαστο "Crank" 2 High Voltage και ήταν αυτές οι 5 και 2/10 σειρές
Πρόσφατα είδα αυτην την Cult ταινία "Crank" 2 High Voltage με τον πoλλά βαρύ Jason Statham. Παρεμπιπτόντως δεν έχω δει το 1. Συνήθως δεν βλέπω cult και οι τρόμου με αγριεύουν αν και βλέπω μια στο τόσο. Η ταινία έχει αμείωτη ένταση με πολύ γρήγορες εναλλαγές σκηνών πράγμα που σε κρατάει προσηλωμένο στην οθόνη. Αλλά βρε παιδί μου αυτές τις σκηνές με τα σπληνάντερα και τα splatter τι της θέλουν;
Μετά αρχίζω και λέω τα δικά μου που τώρα που τα ξαναδιάβασα ήταν γαμάτα αν και κανείς δεν μου είχε κάνει σχόλιο..ήταν και νέο το μπλογκ μου. Από τότε που έγραψα σε αυτές τις πέντε σειρές αυτά τα αίσχη για τις ταινίες τρόμου ο Λάθος Ταινίας προκατειλλημένος ακόμη με κοιτάζει με μισό μάτι. Εγώ όμως του κάνω έκκληση: Λάθος Ταινία έλα να ενώσουμε τα πουτσοκέφαλά μας.
Και πάμε στο 2ο review όχι ταινίας αλλά σειράς.
Σε αυτό το έντονα μεταφυσικό-ψυχολογικό θρίλερ τολμώ να πω πως το ''The OA'' είναι μια σειρά 8 επεισοδίων χωρίς προηγούμενο στο είδος της. Να την κατεβάσετε όπωςκαιδήποτε. Η Prairie/OA είναι το κεντρικό πρόσωπο της σειράς ή αλλιώς ο Χριστός ξανασταυρώνεται. Είναι ο θηλυκός Χριστός που αναζητεί 5 ''μαθητές'' για να πετύχει τον σκοπό της. Ήδη λοιπόν εδώ μπορούμε να διακρίνουμε μια «υποτίμηση»(;) της γυναίκας καθώς αυτή εφελκύεται από τον εγωκεντρικό της σκοπό. Γίνεται λοιπόν ένα παράξενο πάντρεμα μεταξύ ανθρώπινων επιθυμιών και ανώτερων πνευματικών χαρισμάτων. Η Prairie από μικρή ηλικία είναι ευάλωτη στα παθήματα και ακριβώς αυτά είναι που την βοηθούν να αποκαλύψει την ''ανώτερή'' της φύση ακολουθώντας το προδιαγεγραμμένο πεπρωμένο της. Δεν μεσολαβεί κάποιο στάδιο μύησης γιατί είναι εκ των προτέρων η εκλεκτή. Μεγαλώνοντας ολίγον πειραγμένη και πρόδηλα ανέραστη εν αγνοία της μετατρέπεται σε θύμα και θυσιάζεται πριν την τελική της επιφοίτηση. Τελικά η αλήθεια μπερδεύεται με το ψέμα.
Δεν ήθελα να αποκαλύψω κάτι γι΄ αυτό και δεν έγραψα περισσότερα αλλά η σειρά είναι 3 φορές καλύτερη από τον προϊδεασμό της ανάλυσης που μόλις έκανα.
Θεωρίες συνωμοσίας λένε ότι το όνομα ΟΑ προέρχεται από το απόκρυφο τάγμα Ordo Astri.
Enjoy!

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

ΕΔΩ ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΚΑΙ Ο ΛΑΜΠΗΣ ΚΑΝΕΙ ΒΟΛΤΕΣ.....

O Λάμπης δεν ήταν ο τύπος που θα αλληθώριζε αν έβλεπε μια προκλητική γυναίκα στο δρόμο. Γιατί ήξερε ότι αυτό που είναι πραγματικά όμορφο δεν έχει την ανάγκη να προκαλέσει. Δεν έπαιζε τα παιχνίδια των αντρών και των γυναικών γιατί γνώριζε ότι όλα ήταν εξ' αρχής «στημένα».
Ο Λάμπης πλήρωσε την αδυναμία του χαρακτήρα του. Επένδυσε πολλά στην πρώτη γραμμή και ξέμεινε από εφεδρείες.
Έξω πέφτει χιόνι αλλά ο Λάμπης βολτάρει στο αστρικό. Τώρα είναι χαρούμενος. Τον φροντίζουν οι Αγγέλοι.

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Σεξουαλικοί Ρόλοι (πέρα από το κορτάρισμα)

Η «παλαιολιθικού τύπου» συντήρηση των σεξουαλικών ρόλων μεταξύ αντρών και γυναικών μας λέει ότι ο άντρας είναι το σαρκοφάγο ή παμφάγο απόλυτο αρσενικό που σκοπός του είναι η επικράτηση έναντι των υπολοίπων αρσενικών. Αυτό θα ίσχυε και ισχύει στην περίπτωση κάποιων ζώων. Αλλά δεν μπορεί να ισχύει και στην περίπτωση του ανθρώπου διότι ο άνθρωπος είναι ένα ον που διαρκώς εξελίσσεται. Από την άλλη η γυναίκα είναι το θηλυκό που περιμένει να κυριαρχηθεί. Βεβαίως είναι μάνα, εργαζομένη, (ενίοτε) χειραφετημένη αλλά πάντα περιμένει να κυριαρχηθεί ή σε κάποιες περιπτώσεις να κυριαρχήσει λαμβάνοντας τα στερεότυπα (που είναι κάτι πολύ περισσότερο από στερεότυπα) «αρσενικά» γνωρίσματα. Στο όνομα της ισότητας η ψυχολογική/ψυχική απομάκρυνση βαφτίζεται στην καλύτερη ως παράπλευρη απώλεια.
Ο άνθρωπος έχει αναπτύξει πολύ περισσότερο τον εγκέφαλό του σε σχέση με τα υπόλοιπα ζώα. Ο παλαιός φόβος του ανθρώπου για τα ζώα έχει μετακυλιστεί σε φόβο στο να γνωρίσει τον εαυτό του και φόβο για τους άλλους ανθρώπους. Αυτό αναπόφευκτα τον οδηγεί στο να κάνει εφορμήσεις στο «ζωώδες» μέρος του. Αν και ο άνθρωπος βρίσκεται στην κορυφή της εξέλιξης (χωρίς αυτό όμως με κανέναν τρόπο να τον κάνει ανώτερο από τα υπόλοιπα όντα απλά διαφορετικό, πολυδιάστατο) δεν γνωρίζει το πεπρωμένο του. 
    

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

ΕΚΠΛΗΞΗ! Η Εκβαράθρωση του Κορταρίσματος Με Συνοπτικές Ασέξουαλ Διαδικασίες

Ο κορτάκιας στην πραγματικότητα είναι ένας πονεμένος άνθρωπος που αναζητά την ευκαιριακή «συμπόνια» επίσης πονεμένων και «αγάμητων» καυλωμένων γυναικών. Μέσω αυτών των ευκαιριακών κατακτήσεων αντλεί την προσωρινή επιβεβαίωση του μέχρι την επόμενη, την επόμενη, την επόμενη. Και οι «αγάμητες» επιβεβαιώνονται σαν γυναίκες κλείνοντας για μερικά λεπτά το κενό μέσα τους αλλά αντιστρόφως ανάλογα το κενό στο μουνί τους όλο και μεγαλώνει.
Ο κορτάκιας είναι ένας έφηβος που ενώ μεγάλωσε συνεχίζει να παραμένει έφηβος με το να προσπαθεί να υπερέχει από τους υπόλοιπους. Γιατί η ματαιοδοξία ήταν το ιδανικό του ή γιατί δεν του δίδαξαν ότι η ζωή δεν είναι εμπειρισμός.
Στο βάθος, δεξιά και αριστερά ακούγονται επιφωνήματα...τον «πούστη», τον «παίχτη», τον γαμάτο από φερέφωνα «αγαμίας» που γυρνούν το κεφάλι τους προς τα πίσω όταν περνάει από δίπλα τους μια γκόμενα για να δώσουν νοερή έγκριση στον κώλο της.
Άνθρωποι που θεωρούν κάτι σπουδαίο να γαμηθούν ή να γαμήσουν έναν άλλο άνθρωπο επειδή απλώς συνέπεσαν οι ρηχές και επιφανειακές σεξουαλικές εφέσεις τους δεν είναι να τους παίρνεις στα σοβαρά.




Αυτό ήταν το Outsider άρθρο της Καινούργιας Χρονιάς.

Namaste

Όλες οι Σελίδες/Άρθρα Του Μπλογκ