Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

ΜΠΛΟΓΚΟ-ΟIKO-ΓENIA (plus) Μέχρι και Μαλ... Θα Βαρέσεις για τους Αναγνώστες Σου (plus) Διάφορα...

Πρώτα από όλα την υγειά μας να έχουμε. Ξέρετε... δεν πίνουμε αλκοόλ στην οδήγηση (για όσους οδηγούν), που και που γυμναζόμαστε, κάνουμε και κανένα τσεκ απ στους γιατρούς. At least the basics.

Όσα θαυμαστά διαβάσετε (ή δείτε) σε αυτό το πόνημα είναι εντελώς παραπλανητικά, κρυπτογραφημένα και προσεγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια σε απλή καθημερινή γλώσσα και θα σας βάλουν (στην αρχή ασυνείδητα) σε μια διαδικασία upgrade που θα διαρκέσει μερικά χρόνια πριν να μεταλλαχθείτε σε Ηοmo Avatarus (δεν θα τα καταφέρουν όλοι - το πολύ δύο) για αυτό το upgrade ίσως δεν κάνει για όλους. Όσοι και όσες τελικά τα καταφέρετε θα κάνετε παρέα με Tρίτωνες και θα δαμάζετε Χίμαιρες. Δάκρυα κυλούν από τα μάτια μου αφοού θυσιάζομαι για σας γνωρίζοντας ότι οι μεγάλοι θεοί θα επιχειρήσουν να με τιμωρήσουν.

Κρατούσα κλειστά τα σχόλια για να πείσω τον εαυτό μου ότι κάνω κάποιου είδους αποχή με ψευδαισθήσεις μεγαλείου σαν σύγχρονος καλόγερος (μπορεί και να το σχεδίασα μπορεί και όχι) μέχρι να αρχίσετε τα βρισίδια ξανά γιούπιιιιιι. Η αλήθεια είναι πως γουστάρω να κρατώ τα σχόλια κλειστά. Τα σχόλια τα ανοίγω όποτε εγώ θέλω. Άλλωστε αν δεν μου αρέσουν αυτά που θα μου γράψετε δεν πρόκειται να τα δημοσιεύσω και θα είναι εις βάρος σας. Όπως και να 'χει μπορώ να γκρεμίσω το ίντερνετ όποτε θέλω άπαξ και θυμώσω μέχρι και μαύρες τρύπες στο cern μπορώ να ανοίξω και να μας καταπιούν όλους, γιατί; γιατί έτσι, γιατί μπορώ, γιατί είμαι ΑΒΑΤΑΡΑΣ και ονειρεύομαι ότι μου τον ρουφάτε όλοι όταν κοιμάμαι (δεν ξέρω γιατί). Και δεν τελείωσα...θα γκρεμίσω όλο το ίντερνετ και θα φέρω το skynet να ηλεκτροβολήσει το αίμα σας και να το αφομοιώσει ως καθαρή ενέργεια μέσα από τους υπολογιστές σας. Όποιος μπαίνει εδώ πρώτα υπακούει και έπειτα γονατίζει όπως γράφω και στο προφίλ μου. Εντάξει χιούμορα κάνουμε. Πρόβλημα;
Αποφάσισα να μην πω αυτά που σκεφτόμουν για να μην προσβάλω κανέναν ή καμία blogger και να αποφύγω κάποια παρεξήγηση αν και εδώ κάνουμε προχωρημένο του κώλου βαρβάτο χιούμορ με τα φανταστικά πρόσωπα μας. Ποτέ λοιπόν δεν θα έλεγα ότι: με ενοχλούν οι βρισιές τις Τρισάθλιας Κόρης (η οποία με έβγαλε Καβλατάρα γιατί με αγαπάει κατά βάθος σε φιλικό επίπεδο) οι άλλες κόρες γιατί δεν εμφανίζονται; δεν με ενόχλησε ούτε η υπουπουποσυνείδητη προσπάθεια του Χωστήρα (σε πάω ε, αυτό με τον φεμιναζισμό με χάλασε μόνο λίγο (όχι επειδή ήταν λάθος) επειδή χρησιμοποίησες συγκεκριμένο πρόσωπο με συγκεκριμένη προϊστορία που ίσως να μην μπορούσε να ανταπαντήσει, αλλά whatever Χωστήρας είναι αυτός - σου 'χω και ένα υστερόγραφο κάτω κάτω) με άρωμα kaboso να κερδίσει τις εντυπώσεις αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο Αβατάρας είναι ένα ακόμη από τα 624,35 προφίλ του (εντάξει υπερβάλλω), δεν με ενόχλησε ούτε η Κουλαμάρα της Coulas να νομίζει ότι είμαι ο Χωστήρας αλλά εντάξει δεν είναι και τελείως παράξενο αφού έχει ηγεμονεύσει στα blog σε σημείο που αν χτύπα μέταλλο αποδημήσει εις τον Ύψιστο όλοι οι bloggers θα ανοίξουν προφίλ με το όνομα Χωστήρας προς τιμήν του (πολλές ταινίες βλέπω ε;) δεν με ενόχλησαν ούτε οι Αδερφοί Λαθαπίτεθ(δίνω ιδέες τώρα) με τις μπηχτές τους με τις μπηχτές τους λέω (που μάλλον τους θυμίζω τα εφηβικά τους χρόνια) δεν με ενόχλησε ούτε η medousa αφού δεν έκανε τίποτα η «καημένη», δεν με ενόχλησε ούτε η Τάνια (έτσι δε λέγεται; δε θυμάμαι) η οποία παρεξηγήθηκε επειδή δεν έχω ανοιχτά τα σχόλια και σε εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου έκανε ένα κάρο σχόλια γράφτηκε και ξεγράφτηκε από το blog μου και που αν μια ανώτερη δύναμη διέταζε τα blog να αποκτήσουν επίτροπο θα επέλεγαν αυτήν. Note: Όταν δημοσιεύω ένα άρθρο συνήθως βλέπω τα σχόλια την επόμενη μέρα και σε εξαιρετικές περιπτώσεις την μεθεπόμενη.
Τουλάχιστον η φαγούρα στο εφηβαίο μου την οποία δεν υποτιμώ έχει να κάνει με εσάς αλλά και με πολλούς άλλους αναγνώστες ή blogger που δεν σχολιάζουν και καλά κάνουν. Αυτοί λοιπόν δεν με ενοχλούν. Εξάλλου «μου κάνετε πλάκα και δεν πρέπει να γαμιέμαι». ΓιΑ αυτό και εγώ ΕΠΕΙΔΗ στο βάθος βάθος (αφού οι άνδρες έχουν και πρωκτικό ερεθισμό) σας αγαπώ όλους ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ:

..................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Η medousα έχει τσιμπηθεί ποτέ από μέδουσα; έχει ανοσία στο τσίμπημα της μέδουσας; (είδες φτηνά την γλίτωσες εσύ).ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΑΝ ΜΕ ΤΗΝ medousa ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΗΘΗΚΑ ΓΑΜΩΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ και είστε λίιιιιγο μαζοχιστές ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΩ ΣΕ ΑΛΛΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ή στα σχόλια από κάτω για τον καθένα και την καθεμία ξεχωριστά για να μου απαντάτε, έτσι θα έχει περισσότερη φάση (ορκίζομαι δεν θα αλλάξω τίποτα από το αρχικό κείμενο καλώς ή κακώς).


Ήταν δική μου επιλογή από την συγγραφή πνευματικού περιεχομένου blogs (μεγάλη ιστορία) να κάνω και μια διατριβή στο "decadanse" (έχω μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου το ξέρω αλλά παλαιότερα είχα ακόμα μεγαλύτερη). Γιατί ο άνθρωπος (όσο γίνεται) πρέπει να ανανεώνει τις εμπειρίες του πράγμα που τον βοηθά να γίνεται πιο ολοκληρωμένος μέχρι να ανοίξει ο χιλιοπέταλος λωτός του, χαζομάρες. Ανάλογα πως βιώνουμε κάποιες καταστάσεις προσπαθούμε ψευδαισθητικά να τις αποτυπώσουμε. Σύντομα ή αργά (πάντα λέω ότι «αυτό» είναι το τελευταίο άρθρο) θα τελειώσει και αυτός ο κύκλος αναπόφευκτα. Παραπέρα δεν μπορώ να φανταστώ ότι αν αποφασίσω και θελήσω (όχι μόνος μου γιατί δεν γίνεται) να κάνω παιδιά και πάνω στην προσπάθεια αποδειχτεί ότι το σπέρμα μου είναι γόνιμο, γιατί μέχρι να προσπαθήσεις δεν ξέρεις ότι είναι απλά υποθέτεις ότι όλα είναι φυσιολογικά εκτός και αν κάποια επείγουσα ανάγκη σε αναγκάσει να κάνεις κάποια εξέταση, θα συνεχίσω να έχω blog ή κάποιον λογαριασμό κοινωνικής δικτύωσης στο ίντερνετ ενεργό. Απλά δεν μπορώ να το διανοηθώ, πείτε με φλώρο ή συντηρητικό αλλά η φιλοσοφία μου είναι ή κάνεις παιδιά και αφοσιώνεσαι ή δεν κάνεις. Όπως είναι εύκολο να χαρακτηρίσει κανείς «συναισθηματικό» έναν χορτοφάγο ο οποίος ενδιαφέρεται για την υγεία του το περιβάλλον και τα ζώα αλλά παραδόξως δεν είναι «συναισθηματικός», δεν εκδηλώνει συναισθηματισμό αυτός που λυσσά να φάει κρέας ή τυρί επειδή τον «γαργαλά» το στομάχι του χωρίς να μπαίνει στον κόπο να ερευνήσει την «ιστορία» αυτού που τρώει και τι πράγματι τρώει.
Αλλά και γιατί να κάνεις παιδιά; για να νιώθεις ότι υπάρχει κάποιου είδους ζωή μέσα στο σπίτι; αυτό θα ίσχυε σε περίπτωση που το παιδί αποτελούσε υποκατάστατο κάποιας βιταμίνης. Για να διαιωνίσεις το είδος σου; ή καλύτερα το όνομα σου; ή καλύτερα το dna σου; ή για να κάνει το παιδί σου όσα εσύ δεν έκανες; για να μην εξαφανιστεί το ανθρώπινο είδος; μην ακούω μαλακίες {{{{{η πείνα, η εξαθλίωση και η απειλή εξαφανισμού πυροδοτεί το ένστικτο της επιβίωσης που με την σειρά του πυροδοτεί την ακατάσχετη αναπαραγωγή ακόμη και την εγκληματικότητα (βλέπε Αφρική και άλλα) πράγμα που παρατηρείται και σε μεταναστευτικούς πληθυσμούς. Έτσι η αξία της ανθρώπινης ζωής ευτελίζεται. Οι υπεύθυνοι;}}}}}. Άσε που πρέπει να το γεμίζεις με χρήματα μια ζωή  λες και είσαι κανένα πρατήριο. Βέβαια εσύ θα ονειρεύεσαι ότι το δικό σου παιδί θα γίνει επιτυ-χημένος/η και ανεξάρτητος/η ενήλικος/η, πάσο. Την αφήνω λοιπόν αναπάντητη την ερώτηση.

Η ζωή για τον κάθε άνθρωπο είναι ένα φιλμ σε γρήγορη ταχύτητα και όταν τελειώσει το οξυγόνο καίγεται και το φιλμ. Η ζωή όπως και να το κάνεις είναι ένα δώρο και άσχετα αν ο καθένας ζει την ζωή του δεν είναι ούτε να την υπερτιμάς ούτε να την υποτιμάς. Ο θάνατος δεν είναι τίποτα άλλο από data. Όσα περισσότερα τα data από μια απώλεια τόσο μεγαλύτερος και ο πόνος και το αντίθετο. Όταν δεν θα έχει απομείνει κανείς άνθρωπος δεν θα υπάρχει και πόνος. Όλοι περαστικοί είμαστε. Όποιος/α βλέπει την σειρά ''the 100'' ξέρει τι λέω.

Με αυτά που λέω (χωρίς να πίνω ή να χύνω μόνο το πουλί μου κρατώ με το αριστερό μου χέρι - το πλένω μετά το χέρι όχι όλο μόνο την παλάμη) θα το ξεχνούσα: Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι όταν ασχολούμαι με το thesexhighlands ξοδεύω περισσότερη ενέργεια από όση θα ήθελα μάλλον τα χρειάζεται ο κώλος μου. Ενέργεια όχι στο γράψιμο, μπορώ να γράψω και άρθρο μέσα σε μερικές ώρες συνήθως μέσα σε δύο μέρες όταν είμαι συγκεντρωμένος (μετά ακολουθούν οι μικροδιορθώσεις που παίρνουν μερικές μέρες) αλλά ενέργεια στις διάσπαρτες σκέψεις και σημειώσεις που προηγούνται του άρθρου. Απορώ πως τα καταφέρνει τόσα χρόνια ο Χωστήρας και αναρωτιέμαι αν έχει εκδηλώσει τίποτα παρενέργειες, καλά είπα εγώ ότι είναι δαίμονας. Να κάτι τέτοια λέω τώρα και θα αρχίσουν πάλι τους συνειρμούς...αλλά δεν μπορώ και να καταπιέζομαι , blog είναι.  Βασικά υπάρχουν 3 ειδών blog: i) αυτά στα οποία λες μαλακίες που έχουν κάποιο νόημα,(θυμάμαι τον Στίβεν Κινγκ να λέει σε μια συνέντευξη:...with a little meaning ii) αυτά που έχουν μέσα δημιουργίες, ποιηματάκια και είναι όλο αγαπούλες και χαρές μεταξύ τους στα σχόλια, τα ξέρετε. iii) Tα σοβαρά blog (αν και το σοβαρό είναι σχετικό) που δεν είναι για όλους και το λιγότερο σε κάνουν να σκέφτεσαι (συνήθως αυτά τα blog δεν έχουν καθόλου σχόλια)...ε αυτά τι άλλο περιμένατε να πω; Καλά υπάρχουν και τα συνωμοσ...blog τα «ψεκασμένα» κοινώς.

Τι είναι ο άνθρωπος λοιπόν; Για αρχή να δείτε αυτήν την ταινία (όσοι δεν την έχετε δει)




Οι άνθρωποι είμαστε ζώα απλά πιο εξελιγμένα από τα υπόλοιπα ζώα. Εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς αν παρατηρεί ότι έχουμε όχι μόνο πολλές κοινές αντιδράσεις αλλά και κοινές συμπεριφορές με τα ζώα σε ένα άλλο επίπεδο βέβαια. Η γνωστή ταινία ''rise of the planet of the apes''  επίσης μιλάει από μόνη της.
Παρ' όλο που είμαστε πιο εξελιγμένοι τα ζώα προσαρμόζονται καλύτερα σε ένα φυσικό περιβάλλον και αυτό διότι λειτουργούν κυρίως με ένστικτα σε αντίθεση με εμάς που είμαστε ένα συνονθύλευμα από ένστικτα λογική και συναισθήματα με το μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρώπου που τον διακρίνει από τα άλλα ζώα να είναι ο πολιτισμένος ή απολίτιστος πολιτισμός. Και βέβαια αν μου βρείτε ζώα ελεύθερα στην φύση με ψυχολογικά προβλήματα εγώ θα γίνω αστροναύτης και αυτό γιατί τα ζώα προσαρμόζονται ορμώμενα από τα ένστικτα τους σε αντίθεση με τον άνθρωπο που όταν αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, μπλοκάρει, καταπιέζει, αναλύει και όλα αυτά τα σκατά που ξέρουμε και αυτό γιατί ο άνθρωπος είναι πολύπλοκος ή καλύτερα δεν έχει καταφέρει να διαχειριστεί αυτήν την πολυπλοκότητά του και πιθανότατα να του πάρει αιώνες ή χιλιετίες μέχρι να το καταφέρει.

Σκέφτομαι να κάνω και μια αναρχοχορτοφαγική στήλη «no mercy». Aλλά έχω τους ενδοιασμούς μου γιατί θα ήταν σαν να σας έχωνα πρωκτική σφήνα στο αυτί και δεν θα μου ξαναμιλήσετε. Γι' αυτό και δεν θα την κάνω. Δεν μπορώ όμως και να καταπιέζομαι αδερφάρες μου... δηλαδή στον έξω κόσμο όταν συναναστρέφομαι με μη χορτοφάγους, με συγγενείς, φίλους, γνωστούς, ξένους, κάνω τον μαλάκα όπως και άλλοι «συνοδοιπόροι» (επίσης για να δείξω πόσο καλό παιδί είμαι δεν έχω βριστεί ποτέ στο youtube αλήθεια είναι αφού παίζει να έχω κάνει συνολικά 2-3 σχόλια και να γράψω κάτι στο fb πάνω από μήνα κοντά δύο), γιατί ως γνωστόν οι περισσότεροι κρεοφάγοι αισθάνονται ότι τους «κολλάς στον τοίχο» όταν κάνεις τέτοιου είδους σχετικές συζητήσεις για αυτό και προσέχω ακόμα και αν νομίζει ο άλλος ή η άλλη (λόγω ασχετο-σύνης) ότι τρώω μόνο μαρουλόφυλλα και ότι θα πεθάνω, ακόμα και αν με σιγοντάρει. Έπειτα όσο και αν θεωρώ μονόδρομο, αυτονόητη, και επιβεβλημένη την χορτοφαγία (στα 4 χρόνια αυστηρής αποχής όχι μόνο από κρέας αλλά από όλα τα ζωικά τρόφιμα (και «εσύ» μπορείς) και «ταϊσμένος» καλύτερα από ποτέ ξέρω ότι δεν θα γίνω ποτέ ξανά κρεοφάγος εκτός και αν τεθεί κάποιο συγκλονιστικό θέμα επιβίωσης) δεν είμαι από τους φανατικούς και σέβομαι τις διαφορετικές διατροφικές «««επιλογές»»» {{{{{ αγκύλες εδώ- να, διαφορετικότητα είναι κάποιος να αγοράζει το κρέας του άλλος να το τουφεκίζει και άλλος να κυνηγά να το πιάσει με τα χέρια του, το τελευταίο είναι λίγο δύσκολο. Βέβαια θα μου πείτε ότι ο άνθρωπος επειδή είναι έξυπνος έχει την τεχνολογία για να εξοντώνει και δεν χρειάζεται να ιδρώνει ο ίδιος όπως έκαναν οι άνθρωποι των σπηλαίων με τα ακόντια που αν έφερνες κάποιον από αυτούς στο σήμερα να αναμετρηθεί με την ΘΡΥΛΙΚΗ ΑΝΝΑ ΒΕΡΟΥΛΗ θα τον είχε «σβήσει» πριν προλάβει να πει ΟΥΓΚ. Εγώ λέω ότι δεν εξελίχθηκε σε σχέση με τους ανθρώπους των σπηλαίων και μάλιστα είναι ακόμη πιο χαζός (δεν έχει πλέον έλλειψη τροφής αλλά υπερεπάρκεια τροφής) με το να σκορπά την βία (πλέον από συνήθεια και μόνο) απλά πιο «πολιτισμένα». Διαφορετικότητα είναι κάποιος γινόμενος χορτοφάγος να μην αλλάξει καθόλου την εμφάνιση του και ένας άλλος γινόμενος χορτοφάγος πχ να ξυρίσει το μακρύ μαλλί του αφήνοντας μια μικρή πράσινη τούφα (εδώ πάω πάσο είναι πως νιώθει κανείς)

Ο Δαρβίνος δεν κατάφερε να στηρίξει την θεωρία του περί φυσικής επιλογής. Και αυτό για τον απλούστατο λόγο ότι η επικράτηση των ισχυρότερων (ομοιογένεια εν δυνάμει) προϋποθέτει την ύπαρξη της ετερογένειας ή διαφορετικότητας. Χώρια το γεγονός ότι είναι αδύνατη η απόλυτη ομοιογένεια πράγμα που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η θεωρία της φυσικής επιλογής εφαρμοσμένη στην πράξη όσον αφορά τους ανθρώπους βλέπε κοινωνικός Δαρβινισμός ή ευγονισμός οδηγεί ουσιαστικά στην υποτίμηση και αυτοεξόντωση του ανθρώπινου είδους. Δεν μας είπε επίσης από που προέρχεται όλη αυτή η ποικιλομορφία στα είδη. Έχω δώσει απαλλαγή στον ΚΕΡΑΥΝΟΧΕΙΛΟ, διαφορετικά; χα, θα είχε εξαϋλώσει τον Κάρολο. 
}}}}}
όσο και αν η διάσταση απόψεων με έναν κρεοφάγο αποτυπώνεται σε έτη φωτός. Από αυτό το blog όμως μπορώ...να καρφώνω ωάρια και να θερίζω σπέρματα αποστάζοντας στρεσαρισμένο ξύγκι από την διπλή έλικα του dna σας.
Εμείς οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουμε συνήθειες. Δηλαδή κάποιος ή κάποια που είναι πχ 60 χρόνια παχύσαρκη/ος οι πιθανότητες να έρθει στο φυσιολογικό του/της βάρος είναι ελάχιστες. Το ίδιο και με το κάπνισμα και με ένα σωρό άλλα πράγματα. Ωστόσο εμείς οι άνθρωποι κάνουμε υπερβάσεις και που και που αλλάζουμε συνήθειες και αυτό δίνει ελπίδα και προοπτική. Ποτέ δεν είναι αργά. Γι' αυτό και εγώ βγάζω το μαντζαφλάρι μου στον κρεοφάγο που θα μου πει απλά και ντόμπρα: Ξέρεις ΑΒΑΤΑΡΑ μου το έχω ψάξει και γνωρίζω ότι η χορτοφαγία είναι το καλύτερο από κάθε άποψη αλλά μου αρέσει ρε πούστη μου να τρώω κρέας και να προσέχω όσο γίνεται την διατροφή μου.
Aλλά οι άνθρωποι είμαστε και αναίσθητοι και υποκριτές (δυο από τις παρενέργειες του πολιτισμένου κόσμου). Έτσι την έπαθε και η πολική αρκούδα με το όνομα Knut η οποία ζούσε σε ζωολογικό κήπο στην Γερμανία και πέθανε από στρες εξαιτίας του πλήθους που συνέρρεε για να την δουν. Αλλά και άλλα ζώα πέθαναν εξαιτίας αυτού.


Ακολουθεί Πείραμα






ΥΓ για Χωστήρα αλλά να ακούν και οι άλλοι: Όταν δημοσίευσες το άρθρο με τον Jaxx, «έχυσα πυκνό σπέρμα»  και είπα εδώ είμαστε. Με άλλα λόγια με γοήτευσε αυτό το είδος γραφής/θεματολογίας όπως θες πες το ίσως γιατί είχα και εγώ σε αδράνεια αυτήν την έφεση «ο θεός να την κάνει». Από εκεί και πέρα άρχισε το γνωστό μπέρδεμα...δεν ξέρω αν είχε αρχίσει και από νωρίτερα. Για μια στιγμή (κλάσματα του δευτερολέπτου) με ΓΟΗΤΕΥΣΕ (δεν ξέρω ακόμα γιατί) η ιδέα ότι με μπερδεύουν με εσένα. Κάθε φορά που θα εισπράττεις κολακείες θα διαβάζεις τα πάνω πάνω...(μάλλον αυτά που θα φαντασιώνεσαι ότι έγραψα) και θα ισιώνεις.


ΤΟ ΔΩΡΟ
Υπάρχει και ένα Δώρο και αυτό το δώρο μια που βγήκαν και τα Όσκαρ/τσόκαρα δεν το παίρνει κανείς άλλος εκτός από τον Λάθος Ταινία.



Μάντεψε τι είναι Αγόρι μου (τα φαινόμενα μπορεί να απατούν)





ΠΑΝΩ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΞΕΧΝΟΥΣΑ αλλά με έζωναν οι τύψεις

Εν τάχει
Του Αγίου Βαλεντίνου με είχαν καλέσει σε bachelor party


Σε δύο μέρες παντρεύονταν 2 φίλες μου, μεταξύ τους εννοώ.

Η χαρά του «λεσβιακού» εκεί μέσα.

Και του «ομοφυλόφιλου»


Είχε έρθει και ένα ζευγάρι αντρών και μου χούφτωσαν τον πισινό. Ο ένας απ' αυτούς μου τρύπησε το παντελόνι και σε λίγο θα μου έβαζε κωλοδάχτυλο αν δεν το έπαιρνα χαμπάρι. Ούτε ο Criss Angel να ήταν. Ευτυχώς ξεκαθάρισα την straight νοοτροπία μου και δεν είχαμε άλλα...
Δύο λεσβίες με κάλεσαν σε ένα δωμάτιο γιατί ΤΑΧΑ είχαν κάτι να μου πούνε. Ψέματα. Τελικά όπως αποδείχτηκε ήθελαν να τις παίρνω μάτι ενώ χαμουρεύονταν. Εντάξει το επέμενα κι αυτό για χάρη των φιλενάδων μου.

Σε κάποια φάση όμως βγάζει η μία από την τσάντα της ένα strap on. Το φοράει και αρχίζουν να πηδιούνται σαν δαιμονισμένες.

Φούντωσα (στο party εννοώ).

Άσχετο σχόλιο αλλά σχετικό: οι άνδρες (άσχετα αν έχουμε σχέση ή όχι) φαντασιωνόμαστε ότι γαμάμε μια γυναίκα λες και θα μας κάτσει όχι ότι θέλουμε να μας κάτσει στην πραγματικότητα  πράγμα που αποδεικνύει ότι είμαστε συναισθηματικοί. Εντάξει μερικοί μπορεί να έχουν μπονόμπο ένστικτα και να το κάνουν πράξη αλλά η φαντασίωση όταν παραμένει φαντασίωση κατά βάθος δείχνει συναίσθημα, όχι βέβαια για το άτομο που φαντασιωνόμαστε αλλά εσωτερικό συναίσθημα το οποίο απλά παίρνει φαντασιακές αποχρώσεις αλλά κυρίως επενδύεται και κατευθύνεται προς το αγαπημένο μας πρόσωπο όσον αφορά τις συντροφικές μας σχέσεις.
Τώρα για τις γυναίκες δεν θα σχολιάσω ας βγάλουν μόνες τους «τα κάστανα από την φωτιά».


Ακολουθεί zenthen quote
Ο έρωτας και η καύλα μετά τα 30 είναι μια ιδέα.


Τώρα θυμήθηκα κάτι. Όταν είχα πάρει απαλλαγή από τον στρατό (έχουν περάσει χρόνια) - ναι ρε απαλλαγάρα ντεστρατοκαυλέ αν ζορίζεσαι έλα να σου ξηγήσω τ' όνειρο - μια από τις νύχτες άκουγα έναν από το δίπλα κρεβάτι να περιγράφει στο κινητό τι θα κάνανε στο σσσσεξ όταν θα συναντιόντουσαν. Μέσα σε όλα λοιπόν ήθελε να του βάλει κωλοδάχτυλο. Δεν εντυπωσιαστήκατε το ξέρω αλλά εγώ είχα χρέος να το πω. Και μια που ανέφερα τον στρατό. Ένα μόνο πράγμα ξεχωρίζει τους άνδρες από τα ανδρείκελα το οποίο και προϋποθέτει να έχεις σχέση άρα και να έχεις οπωσδήποτε ξεπαρθενιαστεί. Ποιο; Να έχεις κατσαδιάσει (αφού έχεις εξαντλήσει όλα τα περιθώρια προηγουμένως) πεθερικό ή «πεθερικό» (ανάλογα αν έχεις σχέση ή είσαι παντρεμένος) έστω μία φορά (χωρίς όμως να ξεφύγεις από τα όρια με βρισιές και τέτοια). Τα υπόλοιπα... στρατοί, δουλειές, κτλ είναι μαλακίες, κάποιες περισσότερο απαραίτητες από άλλες.




Τις λέω: κορίτσια πετάγομαι για λίγο μέχρι την τουαλέτα και ξανάρχομαι. Στην πραγματικότητα είχα καυλώσει τόσο πολύ που ήθελα να πάω να χύσω.
Φως δεν βλέπω στην τουαλέτα για μια στιγμή νόμιζα πως τυφλώθηκα  από την πολύ καύλα ή έπαθα καταρράκτη και με πιάνει κρίση πανικού.
Μπαίνω μέσα ανοίγω το φως και βλέπω άλλες δύο στην μπανιέρα να φιστικώνει η μία την άλλη.


Τελικά δεν είχα τυφλωθεί. Από την χαρά μου πήγα να χύσω με το χαμόγελο στα χείλη.
Συγγνώμη τις λέω μπορώ να χύσω λίγο στην λεκάνη της τουαλέτας γιατί δεν κρατιέμαι; Εννοείται μου απαντάνε μπορείς και να μας βλέπεις. Όχι, προηγούνται άλλες ανταπαντώ επιτηδευμένα για να τις αποφύγω. Σιγά μην ξαναπήγαινα στις άλλες.
Ενώ έχυνα, ένα τεράστιο φλόκι, δεν ξέρω πως έγινε, την τίναζα με δύναμη; έβγαλα παραπάνω σπέρμα από το συνηθισμένο; πετάχτηκε στην ξανθιά ή άλλη ήταν μελαχρινή.
Ζητούσα συγγνώμη και ταυτόχρονα έχυνα.
Αλλά αυτό που έγινε μετέπειτα δεν το περίμενα. Παίρνει η μελαχρινή με τον δείκτη της το σπέρμα από την μύτη της ξανθιάς και πάει να το βάλει στο στόμα της. Και ναι είχε προσγειωθεί στην μύτη της. Πολύ προχωρημένες βρε παιδί μου.
Όχι, στάσου, έχω μύγδαλα της λέω τα οποία είχα καβαντζώσει από τα ξηροκάρπια στον μπουφέ. Μην το κάνεις... και με το άλλο χέρι κρατούσα το πουλί μου το οποίο μου φαινόταν ότι με τσιμπούσε με το ράμφος του. Το άφησα αλλά δεν κατάφερε να φύγει γιατί χτύπησε στο παράθυρο. Και μου λέει με την φωνούλα του : ρε μαλάκι (από ευγένεια) ...  ρε μαλάκι η δικιά σου αόρατα τα κάνει τα τζάμια;


Φυσικά δεν με άκουσε και αφού το έβαλε στο στόμα της άρχισαν τα γλωσσόφιλα.
Αφού λιποθύμησα ξύπνησα στο σαλόνι και αντίκρισα τον Όσσο σε στύση να κυνηγάει τον Χαλκ για να τον απαυτώσει. Τι έγινε από εκεί και πέρα δεν θυμάμαι καθόλου. Ακόμα ψάχνω το πουλί μου.
Αισθάνθηκα ότι απίστησα κατά λάθος. Άντε τώρα να απολογηθώ στο σπίτι.



ΧΥΣΤΕΡΙΟΓΡΑΦΟ: Χρωστώ ακόμη εκείνο το άρθρο για τον Αβατάρα. Θα αργήσει λίγο μπορεί να μην βγει και ποτέ. Άλλωστε σας έδωσα αρκετή τροφή για να «απο-στάξετε».







Όλες οι Σελίδες/Άρθρα Του Μπλογκ